Brazilië, Rio de Janeiro!!!!

Zaterdag 19 Mei 2007 door Daniëlle

Onze reis naar Brazilië was een lange zit, maar we hebben hem overleefd. Ons vliegtuig vertrok vanuit Vancouver via Chicago, Sao Paulo met als laatste stop Rio de Janeiro. Alles verliep soepeltjes en we kwamen moe, maar met bagage veilig aan in deze zonnige stad.

Wat wel erg grappig was, was dat vanuit Canada blijkbaar geen terroristen Amerika proberen binnen te komen, want er werd niet gevraagd naar vloeistoffen, onze bagage hoefden we zelf ook niet tussentijds door te geven of wat voor andere onzin dan ook.

Op het vliegveld van Rio moesten we eerst naar een andere terminal om geld te kunnen pinnen en aangezien ons Portugees niet echt denderend is, lukte dit uiteindelijk bij automaat vier, die ook werkelijk in het Engels verder gaat als je hier om vraagt ;) .

In de bus gestapt en met onze Rough Guide, is eens wat anders dan de Lonely Planet, bij de buschauffeur, die alleen Portugees sprak, aangegeven waar we uit wilden stappen. Op een gegeven moment kregen we het gevoel dat we onze stop voorbij waren. Na een speurtocht naar straatnamen en driftig bladeren in onze Rough Guide, bleek dat we inderdaad te ver waren. Edvar benaderde de chauffeur, die verontschuldigend keek en aangaf, dat we inderdaad te ver waren. Maar geen probleem aan het eind zou hij keren en ons op de terugweg alsnog afzetten.

Prima, na een uur was de bus pas bij zijn eindpunt, maar ja we hadden een gratis sightseeing tour van Rio en ondanks onze vermoeidheid konden we de lol er nog wel van inzien. Echter bij het eindpunt werden we door een andere man verzocht de bus te verlaten aangezien dit het eindpunt was. We probeerden hem uit te leggen dat we nog terug moesten, maar hij dwong ons met een autoritaire blik om uit te stappen.

Onze eigen buschauffeur kwam terug en gaf aan dat we moesten betalen voor de terugreis, omdat we door het poortje waren gegaan. Het poortje schijnt het aantal passagiers te registreren en anders moest hij nu voor onze rit betalen. Toen werden we een beetje pissig en gaven aan dat dit niet de afspraak was. Na een enigszins emotioneel geraaskal van mijn kant half Spaans, half Italiaans, schoot een vriendelijke Braziliaanse, die vloeiend Engels sprak ons te hulp en speelde voor tolk. Na een norse blik van de man die ons uit de bus geplukt had konden we toch gewoon mee terug zonder te betalen.

Kreeg niet het idee dat onze chauffeur er erg mee zat, hij was namelijk nog steeds erg vriendelijk, dus volgens mij was het onzin, dat hij het zelf moest betalen. We werden netjes bij het hotel afgezet. De prijs van het hotel was echter twee keer zo hoog, dan vermeld in onze Rough Guide, dus zijn we verder gaan kijken en nu zitten we voor een redelijke prijs vlak bij het strand. We blijven hier zeven nachten om even lekker bij te komen, voordat we verder gaan richting de Pantanal.

Het eten is heerlijk, buffet dat je betaalt per kilo, of heerlijke mixed grill. Vanochtend hebben we het ontbijt in ons hotel ontdekt wat ook perfect is, dus daar gaan we de komende dagen ook lekker van genieten!

2 Reacties op “Brazilië, Rio de Janeiro!!!!”

  1. Ariena en Jan schreef:

    Hallo Edvar en Danielle,

    Wat een belevenissen allemaal, fantastisch. Canada is super mooi hoor.
    Ik heb al kriebels voor volgend jaar de vakantie, hahaha.

    Nog 4 dagen en dan is onze grote dag. Ik krijg er nu een beetje zin in. Ben heel benieuwd hoe iedereen eruit ziet en natuurlijk Jan ook. Morgen nog dagje werken. Mijn harde werker in huis tot donderdag. Woensdag en donderdag heb ik nog een to do lijstje en dan moet alles gaan lukken. Het mooie weer is ons gezind. Het wordt waarschijnlijk 30 graden. Ik mag dus niet zeggen dit is te warm, hahaha.
    Jan heeft al bedacht op de pijpen van zijn pak af te knippen en ik maak van de jurk een mini jurkje. Nou Daan dan weet jij hoe die eruit ziet. Zodra ik foto’s heb mail ik ze jullie. Geniet van Brazillie kom even lekker bij. 31 mei vertrekken wij naar Afrika. Ben heel benieuwd hoe mooi het daar is. Dikke kus en knuffel van Jan en Ariena

  2. Herman Kleinmeulman schreef:

    Hallo Danielle

    Ik hoorde van jou vader dat je samen met je vriend een wereldreis aan het maken bent.
    Ik heb op de website gekeken. Wat een avontuur. Geniet er allebei maar van.

    Groetjes oud collega Het broekenhuis Raalte

Hoezo lekker warm in Brazilië? Het is hier winter!

Maandag 4 Juni 2007 door Daniëlle

Tja, Rio de Janeiro …… mooie zandstranden, palmbomen, lekker warm zou je denken, maar helaas. Ik had verwacht dat ik mijn rokjes en topjes nu uit mijn rugzak tevoorschijn kon halen, maar dat zit er nog niet echt in. Als de zon schijnt is het lekker warm, maar als er een wolk voor de zon schuift, dan is het ook gelijk koud. Dus toch opnieuw lange broek en truien weer, helaas.

Mijn gezicht en armen en mijn decolleté zijn lekker bruin, maar verder ben ik nog een echte melkfles. Door de verschillen in temperatuur hebben we ook allebei een flinke verkoudheid opgelopen. Ik ben er aardig overheen, maar Edvar kucht nog wat na.

Rio was wel even lekker, we hebben veel gelezen en geslapen, blijkbaar waren we daar allebei aan toe. We hebben al heel wat mensen gesproken, die aangaven dat je na drie maanden reizen eigenlijk een pauze in zou moeten lassen, omdat je hoofd anders te vol zit met nieuwe indrukken en ik geloof dat wij dat ook wel een beetje hebben.

Sugerloaf              Corcovado

Dus hebben we het reistempo wat omlaag geschroefd en lekker gerelaxed in Rio. Een dagje naar het centrum geweest, waar we onze haren allebei gekortwiekt hebben. Tja, niemand kan dat toch zo goed als Mams dat kan, Edvar had het graag nog wat korter gewild. Maar de Braziliaanse kappers vinden blond haar erg indrukwekkend en proberen er dan ook zo min mogelijk vanaf te knippen. Meestal vind ik in Nederland, dat ze me er weer te veel af hebben geknipt, maar hier werden echt alleen de dode puntjes geknipt en geen millimeter meer.

Verder hebben we een aantal boekwinkels afgestruind om de lonely planet van Madagascar te bemachtigen. De Brazilianen zijn erg hulpvaardig en vriendelijk, de communicatie is soms lastig, omdat ons Portugees slecht is en hun Engels ook niet juh van het, maar met handen en voeten kom je een heel eind. Heb ik denk ik van Paps, gewoon bord voor je kop en een eind wegkletsen. Een pakketje verstuurd om de foto´s veilig te stellen en wat boeken te lozen.

Na een weekje Rio zijn we vertrokken naar de Pantanal, een moerasgebied met weer veel beestjes (veel vogels, kaaimannen, apen, gordeldieren, reuzeotters, vosjes, soort wasberen, hertjes en slangen) om te bewonderen. Onze gids Mario in de Lodge wist veel, maar ging wel erg ver om het toeristen naar de zin te maken, namelijk het vangen van een gordeldier en een kaaiman. We vonden dit nou niet echt bepaald ecologisch en diervriendelijk, dus dat hebben we ook tegen hem gezegd. Dat het ook anders kan, bleek toen we met Sandros, de gids op de campsite, op pad gingen. In alle rust en stilte was hij in staat om dieren met de hele groep dicht te naderen zonder ze de stuipen op het lijf te jagen. We hebben veel kunnen zien. Echter door het koude weer lieten de anaconda´s zich niet zien en een miereneter hebben we ook niet kunnen spotten.

De activiteiten, die we ondernomen hebben, waren onder andere een jeepsafari, een wandeling door het moeras, paardrijden, een boottocht over de rivier en piranha vissen. De wandeling door het moeras was een marteling voor de tere voetjes van de toeristen, want die zijn duidelijk minder gewend dan de locals. Meerdere mensen hadden wondjes en sneeën onder de voeten van het waden door het water dat bijna tot aan je kruis kwam.

Danielle and her pet         Cowboy

We hadden een gezellige groep in de lodge, Per een Canadees (met een Noorse vader), James en Jenny uit Londen, Chris uit Amerika en Allison en Robert, die ook nog een tijd in Nederland hadden gewoont, maar nu in Engeland. ´s Avonds regelmatig het kaartspel Bullshit gespeeld met de groep, best grappig, maar meestal lagen we vroeg in bed, omdat we vaak ´s ochtends al weer vroeg op pad moesten.

De lodge was prima, een beetje primitief en met een koude douche brrr. Edvar werd de tweede avond ziek, kreeg ook echt koorts dus die is de derde dag niet mee geweest met het piranha vissen, maar heeft de warmte van zijn bed opgezocht. Blijkbaar heeft hij mij ook aangestoken, want ik werd ook flink verkouden, maar gelukkig niet zo erg als hij. De derde dag zijn we verhuisd van de lodge naar de camping. Aangezien de tenten allemaal vergeven waren was de enige mogelijkheid om te slapen voor ons de hangmat, niet echt handig als je al ziek bent. Thermisch ondergoed, skibroek en jas aan, extra deken geregeld en nog steeds was het koud. Gelukkig kwam er de tweede nacht een tent vrij en daar hebben we wat beter in geslapen.

Cayman    Fever

Na vijf dagen hetzelfde eten waren we er niet erg rouwig om dat we de beschaving weer op gingen zoeken en een lekker warm bed in Campo Grande. De volgende dag zijn we doorgereisd met de bus naar Iguaçu Falls. Hier zitten we in ieder geval vijf nachten, hopen dat Edvar van zijn verkoudheid afkomt en we willen de watervallen van zowel de Braziliaanse als Argentijnse kant bekijken. Gisteren zijn we naar de kleine dierentuin geweest, waar we twee schitterende jaguars hebben gezien en nog meer andere beestjes, de toegang was tot onze verbazing gratis.

Brazilianen zijn echte zoete kauwers, bij het ontbijt kun je kiezen uit allerlei zoete koekjes en zelfs hele chocolade taarten. Gelukkig kun je ook nog een broodje ham of kaas of een stukje fruit krijgen, om te voorkomen dat ik helemaal dichtgroei. Gisteravond een zender op de televisie ontdekt, waar Duits en Engels wordt gesproken, heerlijk dat verstaan we tenminste, dat is beter dan een in het Portugees nagesynchroniseerde film. We hebben dan ook gekeken naar Jurrasic Park en naar CSI, jemig we hadden echt allang geen televisie meer gekeken. Na Iguaçu Falls gaan we door naar Sao Paulo, waar we nog een tijdje zullen verblijven, voordat we doorvliegen naar Madagascar.

3 Reacties op “Hoezo lekker warm in Brazilië? Het is hier winter!”

  1. Marieke schreef:

    Hallo dan wereldreizigers,

    Het is lange tijd stil geweest van onze kant maar we volgen jullie wel trouw hoor! We kunnen ons voorstellen dat jullie even een minibreak nodig hadden want al die indrukken achter elkaar valt niet mee. Jammer dat jullie een beetje geplaagd worden door verkoudheid. Hopelijk is daar ondertussen een einde aan gekomen en kunnen jullie er weer helemaal tegenaan. Hier gaat alles z’n gangetje. We zijn druk bezig met de voorbereidingen voor de vakantie en het her-ininrichten van de tuin. Alleen maar leuke dingen dus. Verder werken we natuurlijk ook nog eens af en toe. Helaas zitten alle vrije dagen als hemelvaart ed er nu op en is het nog een 2 maanden aan de bak voordat de vakantie begint. Maar dat gaan we wel overleven en verder verlekkeren we ons een beetje aan jullie verhalen. Veel plezier nog en tot mails!

    Dikke knuffel Bas en Marieke

    p.s. nog bedankt voor de verjaardagskaart!

  2. Wan Man schreef:

    Hoi continenthoppers!

    Hoezo winter in Brazilie? Dat dacht ik destijds ook toen ik met hartje zomer in Europa naar Australie afvloog. ;-) Een mini-break is geen slecht idee. Daarna staan er nog vele leuke bestemming voor de boeg. Hopelijk is het geen winter in Madagascar. :-( Verder nog beterschap toegewenst en veel vitaminen en levertraan slikken.

    gr. Wan

    PS: goede actie trouwens dat jullie de gids Mario hebben aangesproken over zijn onverwoord ecologisch gedrag!

  3. Julius Jacob schreef:

    Hi Danielle and Edvar,
    I hope you remember me, we kayaked together in NZ (Abel Tasman National Park.)
    I just fiinished reading your Brazil blog and it looked like you had really fun despite being sick. Our last stop was Argentina which was great and we did make to the Iguazu Falls too. What an amazing place !!!!
    You can see our photos at “thetembas.smugmug.com”
    Cia

Donderend watergeweld en een treintochtje

Maandag 11 Juni 2007 door Daniëlle

Ons hotelletje in Iguaçu Falls (Foz do Iguaçu) was perfect, heerlijk bed, goed ontbijt, een TV met een Engelse zender, een goede plek voor Edvar om van zijn verkoudheid af te komen. Het plaatsje was rustig, vooral op zondag of op een nationale feestdag, internet dichtbij en lekkere restaurantjes. De pizzatent had echt heerlijke pizza´s waar we dan ook twee keer van hebben genoten. De Japanner was ook perfect met echte Japanse service door Brazilianen ;) en grote koppen sake. De Biergarten had geen bratwurst, maar het vlees was heerlijk.

De tochtjes richting de watervallen, zowel aan Braziliaanse zijde als aan de Argentijnse zijde waren prima zelf te regelen, dus dat was mooi, dat scheelt weer geld voor een tour. De Braziliaanse zijde was erg indrukwekkend, jemig, ik heb in mijn leven al heel wat watervallen mogen bewonderen, maar dit overtrof werkelijk alles. Watervallen zover als je kon kijken. Door de nevel heerlijk verzopen, maar het was lekker weer dus dat gaf niks.

Iguacu Falls - Brazil     Iguacu Falls - Argentina

De Argentijnse zijde was minstens net zo, ik vond zelfs indrukwekkender. Je kan hier heel dicht bij de watervallen komen en bij de “keel van de duivel”. De naam is een goede omschrijving van het natuurgeweld wat je hier ziet. Edvar is nu bezig met de foto´s en ik ben benieuwd of die het in beeld hebben kunnen brengen. Met het geluid erbij en de nevel is het natuurlijk extra spectaculair. De grens stelde niet veel voor, een stempeltje halen bij de Argentijnen en de Brazilianen interesseert het blijkbaar niet wie er in en uit gaat. Nog een land in ons paspoort, je krijgt bijna de neiging om te gaan sparen ;) .

De watervallen bevinden zich in een natuurpark, maar het is zo druk dat je niet veel dieren ziet, behalve veel vlinders, coatimundi (soort neusbeertjes), agouti´s (grote knaagdieren) en wilde cavia´s. De coatimundi waren op zoek in de afvalbakken naar eten, beetje jammer. Onze laatste dag in Iguaçu Falls hebben we besloten om de Itaipu Dam, ´s werelds grootste waterkrachtcentrale, ook nog maar even te bekijken. Met 14 GW zorgt deze dam voor een kwart van de electriciteit van heel Brazilië en voor negentig procent van de electriciteit van Paraguay, dus dat is nogal wat.

Na ons verblijf in Iguaçu Falls hebben we besloten om nog een tussenstop te maken in Curitiba, voordat we door zouden reizen naar Sao Paulo. Curitiba was best een grappig stadje en we hebben hier lekker rondgeslenterd en een parkje bezocht vol met kooien met vooral papegaaien. We kregen hier allebei wel een beetje een dubbel gevoel, ze in het wild zien heeft toch duidelijk onze voorkeur. Uiteindelijk hebben we in Curitiba toch nog kunnen genieten van een echte Duitse bratwurst!

Curitiba     Train to Morretes

De volgende dag hebben we de trein gepakt naar Morretes, dit zou een heel leuk idyllisch treintochtje moeten zijn, waar de trein langs steile hellingen ging, eindigend in het leuke pitoresque plaatsje Morretes. We zaten helaas, zowel de heen als terugreis aan de verkeerde kant, maar waren duidelijk minder onder de indruk van het uitzicht dan de aanwezige Brazilianen. Dit ligt waarschijnlijk aan het feit dat er weinig treinen zijn in Brazilië, dus een treintochtje op zich is al speciaal, en wij zijn gewoon verwend ;) . Het plaatsje was wel schattig en we hebben ons verder prima vermaakt.

De volgende dag wederom vroeg op om de bus te pakken naar Sao Paulo, waar we veilig aan zijn gekomen. ´s Avonds op weg naar een restaurantje om te eten, werden we verrast door enorm veel mensen op straat. Heel wat kleffe stelletjes, vooral van hetzelfde geslacht en een lading travestieten. De sfeer was echter goed, dus we hebben lekker mensen gekeken en uiteindelijk bij een vage tent toch nog wat te eten kunnen bemachtigen. Bleek dat de gayparade juist deze dag in Sao Paulo plaatsvond. Dat verklaarde een heleboel. Ondermeer waarom er gevraagd werd of Edvar mijn broer was en Edvar wel erg veel aandacht kreeg van sommige mannen ;) . Het is natuurlijk ook een supersexy man, maar wel van mij ;) .

Vandaag de halve dag kwijt aan de was, omdat de wasmachine en droger nou niet bepaald optimaal werkten, maar ja, de was is weer redelijk schoon en droog. Nog een paar daagjes in Sao Paulo, misschien nog een bezoekje aan de dierentuin en aan de Ferrari dealer. Donderdag vliegen we alweer naar Madagascar en dan zijn we alweer zo ongeveer halverwege onze reis kwa tijd en één keer de wereld rond, aangezien we Amsterdam dan weer voorbij zijn.

6 Reacties op “Donderend watergeweld en een treintochtje”

  1. Hein schreef:

    Mooie foto’s weer. Ik dacht dat ik in Ijsland indrukwekkende watervallen had gezien, maar valt een beetje in het neits toen ik dit zag.
    Geen steak gegeten trouwens, in Argentinie?
    gr, Hein

  2. Per schreef:

    Hi Edvar and Danielle! I’ve finally made it back to Ottawa and have enjoyed reading your updates and looking at your great photos of our time in the pantanal. I’ve ’saved as’ a handful of Edvar’s pictures, (including the sneaky one of me on the bridge!). Hope you two enjoy the rest of your trip, and keep shooting away at 7 mp! Great to meet you guys, and take care. Per.

    PS. if you care to read some of my impressions of my trip, you can visit my own blog at www.politicsandpericles.blogspot.com.

  3. John Kottier schreef:

    Danielle, Edvar,

    verbazingwekkende foto’s
    er lijkt geen einde aan te komen

    wat een geweldige reis!

    Groet,
    John Kottier

  4. Julius Jacob schreef:

    Hi Edvar and Danielle! We are glad to see you also made it to Iguazu. We were so lucky to see it last month during the rainy season when it is flowing at top speed and volume. It looks like it was the same for you! Mom was also there with us and lasted only two minutes at Devil’s Throat before turning back. Dad did not come to Argentina but it was good. I think the Falls would have been too scary for him!

    Good Luck with your continuing travels! We will try to e-mail Tanzania tips soon, now that we are back home.

    All the Best, Sara and Julius

  5. Judith en Gerben schreef:

    he kanjers,

    Sorry sorry het was alweer een tijdje stil van deze kant….maar we zijn jullie niet vergeten hoor. De verbouwing slokt hier een hoop tijd op en dan die buik die nu toch echt in de weg gaat zitten en je naar je lichaam moet gaan luisteren. Erg moeilijk moet ik zeggen en soms ook erg frustrerend. Maar goed het schijnt erbij te horen. Inmiddels 15 kilo zwaarder en mooie eibuik haha. Ik word ook steeds vergeetachtiger moet ik naar de verloskundige in wezep rij ik gewoon naar epe echt van dat soort domme dingen gelukkig kan ik er nog steeds om lachen. Al met al inmiddels aangekomen in week 32 en bijna 33 ga je toch wel merken dat je zwanger bent. Sporten gaat de ene week beter dan de andere week maar het einde gaat wel in zicht komen. Nog 3 weken werken en dan verlof, ik kijk er wel naar uit.

    De verbouwing gaat de goede kant op. Alle muren staan er, de wc is aangesloten en we hebben maar besloten dat we de muren laten spuiten, dat scheelt ons een hoop tijd en zoveel duurder als zelf gaan behangen of structuurverf smeren is het niet. En hunnie doen het in één dag en wij zijn 4 dagen zoet. Volgende week komen ze de muren doen en dan lijkt het gewoon al af hmmmmm wel een heerlijk idee moet ik zeggen. Dan kan de afwerking beginnen.

    Voor de rest hobbelen we hier aardig door. Met paps en mams gaat het goed. Mams begint wat dikker te worden van de pretnison en pa is toe aan vakantie en dat heeft die dan ook lekker over 2 weken. Tim praat volop. Die houdt zijn mond eigenlijk gewoon niet dicht. Jesse is onwijs bewegelijk, die kan niet stil zitten op schoot daar word je gewoon moe van haha. Zet hem in zijn wipstoel en hij wipt zo anderhalfuur weg haha de schat.

    Heerlijk om te lezen dat jullie jullie nog steeds vermaken, al wou ik dat jullie af en toe gewoon hier waren, maar die tijd komt weer steeds dichterbij. De foto’s zijn schitterend!
    Kan alleen maar zeggen blijf genieten!

    Liefs juger en wonder

    ps aaaaah we hadden namen voor de kleine al helemaal klaar, maar muts ju gooide er nog even een andere naam doorheen en nu zitten we in dubio heerlijk joh hahaa

  6. Anja en Freek schreef:

    Het was vast niet leuk om 22 kilometer met die rugtassen te lopen, maar ik heb wel ontzettend gelachen om het verhaal. Ik zag het helemaal voor me! en dan toch proberen een taxi te krijgen voor jullie laatste geld. Ik zie zo voor me hoe je dat hebt gedaan, Daan.

    Jee, Madagascar al weer. Bewoners schijnen enorm aardig te zijn, dus dat gaat helemaal leuk worden!

    Hier in Nijmegen gaat alles goed. Heb net mijn laatste tentamens van dit (school) jaar achter de rug. Over een week nog een hele praktijkweek (daar gaan mijn vakantiedagen) en dan begint onze wereldreis! Helemaal naar Frankrijk….
    We gaan lekker twee weken kamperen in Bretagne. Enorm veel zin in!

    Buiten beginnen donkere wolken zich samen te pakken. Dat zal wel weer een onweersbui worden. Snel de was naar binnen halen dus!

    Geniet van weer een nieuw land, nieuwe avonturen en nieuwe toetsenborden!

    Dikke kus,
    Anja

Gedonder in de glazen!

Zaterdag 16 Juni 2007 door Daniëlle

Op wereldreis, wat een avontuur! Onze laatste dagen in Brazilië bedacht ik me, dat het allemaal nog wel mee valt, alles verloopt zo soepeltjes, prima zoals gepland. Misschien dat ik met deze gedachten het noodlot over ons heb afgeroepen, want het lijkt erop, dat het tij gekeerd is……..

Onze laatste twee dagen in Brazilië hebben we inderdaad doorgebracht met een bezoekje aan de Ferrari dealer en de dierentuin. Beide dagen hebben we ons prima vermaakt. In de dierentuin waren wij een nog bijna grotere attractie dan de aanwezige dieren. We werden continue aangegaapt, gevolgd of aangesproken door kinderen van scholen, die blijkbaar op dezelfde dag een uitje naar de dierentuin hadden, was erg grappig.

Aangezien het lastig schijnt te zijn om in Madagascar geld te krijgen, wilden we in Brazilië graag dollars regelen. Dit was makkelijker gezegd dan gedaan, want banken schijnen alleen dollars te mogen verstrekken aan Brazilianen en niet aan toeristen. Na zes banken en toeristenbureautjes gezien te hebben, konden we alleen dollars krijgen als we eerst Reals gingen pinnen en die weer om zouden wisselen voor dollars. Bij één van de banken rekenden ze commissie van 30 Real (ruim tien euro) en moesten we onze tickets laten zien als bewijs, dat we Brazilië ook echt gingen verlaten. Uiteindelijk kregen we het zonder commissie voor elkaar bij een toeristenbureautje.

Op onze laatste dag hadden we mooi op tijd uitgecheckt en hadden dus zes uur de tijd om op het vliegveld te komen en onze vlucht te halen. De planning was om de metro te pakken en het laatste stuk met de bus. Veel goedkoper dan met een taxi of de vliegveldbus, dan zouden we onze laatste Reals mooi kunnen gebruiken voor een snelle hap op het vliegveld.

Op weg naar de metro viel het ons al op dat het enorm druk was op straat en bij het metrostation aangekomen kwamen we er achter waarom. Het metropersoneel had uitgerekend op onze vertrekdag besloten om te gaan staken! Brazilianen zijn erg hulpvaardig en gaven aan dat de metro waarschijnlijk om één uur wel weer open zou gaan. Tja wat doe je dan wachten of lopen?

De bus zou 5 metrostations verderop vertrekken en het verkeer zat midden in het centrum ook goed vast, dus alsnog een taxi of de vliegtuigbus leek ook niet echt een oplossing, bovendien zouden we dan eerst moeten pinnen, want zoveel geld hadden we niet meer. Ach ja het was mooi weer en de halve stad was aan het lopen en onze route zou langs de metrostations lopen, dus mocht de metro toch weer gaan, konden we hem alsnog nemen en we hadden tenslotte nog tijd zat. Dus lopen dan maar.

Twee metrostations verder liep de metro nog steeds niet, dus hebben we uiteindelijk het hele stuk maar gelopen. Zeiknat van het zweet en met blauwe plekken op mijn heupen van een 22 kilo zware rugzak wisten we metrostation Bresser te bereiken. Echter nu bleek dat de bus naar het vliegveld vertrok van een hoofdstraat waar we net vandaan kwamen ongeveer een kwartier lopen van het metrostation vandaan, fijn aangegeven schrijvers van de Rough Guide!

Edvar had het even helemaal gehad. Ik als doener bedacht, wie niet waagt wie niet wint, misschien krijg ik een taxichauffeur zo gek om ons voor onze resterende Reals vanaf hier naar het vliegveld te brengen. Nee, was de eerste reactie, dat kost 70 Reals, sorry maar ik heb maar 31 en een beetje, voor 50 wil ik je wel brengen, sorry maar dan nemen we toch de bus…. De taxichauffeur als derde in de rij dacht waarschijnlijk, hier moet ik nog maar afwachten of ik een ritje krijg en mijn kansen op het vliegveld zijn waarschijnlijk groter, dus die ging voor de bijl en heeft ons naar het vliegveld gebracht de schat.

Zo kwam alles toch nog goed en waren we na drie uur half Sao Paulo geziend hebbende op het vliegveld tweeënhalf uur voor het vertrek van onze vlucht, maar zonder Braziliaans geld. Maar ach we hadden nog onze creditcard, maar helaas in het internationale vertrekgedeelte konden we hier niet mee betalen. Tja dan maar boven het waterfonteintje hangen in het toilet en hopen op een redelijke vliegtuigmaaltijd, we hadden onze vlucht in ieder geval gehaald! Bye bye Brazil, Madagascar here we come!

We zijn ondertussen veilig aangekomen in Madagascar helaas zonder bagage, die hopen we zondag te krijgen. Onze mobiele telefoon werkt hier niet en tikken op een frans toetsenbord is lastig, maar verder gaat alles goed!

4 Reacties op “Gedonder in de glazen!”

  1. Annette Heinen schreef:

    Hallo lieve mensen!

    Wat een avontuur! Ik wil jullie laten weten dat ik met veel plezier de meeste van jullie verhalen lees en geprobeerd heb een email te versturen, maar dit ging klaarblijkelijk mis. Hier is alles prima: kinderen doen het erg goed en HJ en ik hebben samen nog steeds veel plezier. Wel minder spannend dan bij jullie natuurlijk.

    Veel liefs en veel gelukkige momenten voor jullie!
    Annette, Hansjurgen, Melissa en Lukas

  2. Natalja Marcuk schreef:

    Poor, poor guys,
    How stressful, I can imagine after I had a bad experience in Brazil myself! I was robbed by a huge Brazilian with a knife.

    But it’s perfect that you’ve managed to catch the plane. So, sorry for cliché, all is good what ends good!

    Greetings from Holland! It’s nice and sunny and not stress (after I left serono)

    Btw: Danieltje, het laaste nieuws van serono: Anne Marie en Axel krijgen binnekort een baby (dat hoor ik van mijn buurvrouw, je weet het wie)!

    Nou, heel veel success en geluk verder met jullie reis!!!!!

    Natalja

  3. Moniek en Rob schreef:

    Hé hallo Daan en Edvar,

    Jemig, alweer over de helft en de hele wereld al rond geweest. Wat gaat dat hard. Voor ons wel leuk, maar voor jullie minder waarschijnlijk. Wat zien jullie toch veel mooie dingen in korte tijd. Jullie hebben Sao Paolo noodgedwongen ook goed te voet kunnen bekijken. Wat zullen jullie gebaald hebben, maar ja het zou ook gek zijn als alles in dat soort landen vlekkeloos zou verlopen. Hier rijdt het openbaar vervoer al niet eens op tijd.
    Hier gaat alles verder heerlijk zijn gangetje. We hebben het lekker druk met allerlei feestjes en werk en de tijd vliegt. Aan sporten kom ik de laatste tijd helaas te weinig toe. Moet ik echt weer even goed oppakken. Nog even en we gaan op vakantie naar Frankrijk (duurt nog 6 weken, maar toch). Heb ik echt zin in. Met Lisanne gaat het harstikke goed. Ze heeft echt een groeispurt gehad en haar haren beginnen nu een beetje lang te worden, waardoor het al echt een dametje wordt (met bijbehorend ijzersterk eigen willetje). Ze begint ook steeds meer te kletsen, dus dat is super gezellig.

    Hopelijk bevalt Madagascar jullie geweldig en kunnen jullie hier eindelijk de zomerkleren te voorschijn halen. Er zullen vast weer heel veel mooie dingen te zien zijn, die jullie dan weer schitterend vastleggen op camera. Wij genieten heerlijk mee.
    Nou, veel plezier daar en zorg goed voor elkaar.

    Dikke Kus,
    Moniek (en van Rob en Lisanne natuurlijk)

  4. sandra schreef:

    Hoi, hoi,

    Goed om te lezen dat jullie het erg naar jullie zin hebben! Ben benieuwd naar jullie foto’s van Madagascar!
    Take care!

    groetjes Sandra

       Einde ...