Bonjour en Madagascar, me local guide, pousse-pousse, taxi-brousse!

Vrijdag 22 Juni 2007 door Daniëlle

De reis naar Madagascar verliep voorspoedig, alleen was onze bagage in Johannesburg blijven hangen. Het visum was echter een makkie, gewoon een formuliertje invullen en 13 euro betalen. Op het vliegveld werden we gelijk bestormd door de vriendelijke echter enigszins opdringerige Malagasy. Maar na een aantal keren “une moment s`il vous plait” (Madagascar was vroeger een Franse kolonie), werden we tijdelijk met rust gelaten.

In Madagascar is het op dit moment alleen mogelijk om geld uit de muur te trekken met behulp van een VISA kaart, maar deze heeft Edvar gelukkig, dus dit levert voor ons geen problemen op. Na geld uit de muur getrokken te hebben zijn we in gesprek gekomen met Jimmy, één van de lokale gidsen. In elke plaats wordt je gelijk benaderd door één van de lokale gidsen, die een poging doen om een tour aan je te slijten. Hij wist een leuk hotel en heeft ons aan een taxi geholpen voor 40000 Ariary (ongeveer 16 euro).

Zondag het vliegveld gebeld om te kijken of onze bagage al aangekomen was en jawel die was er, maar die konden we maandag pas ophalen, aangezien er zondag geen douane aanwezig zou zijn. Jimmy gebeld om aan te geven dat hij geen vervoer hoefde te regelen naar het vliegveld. Hij was echter in de buurt en wist zeker dat de douane wel aanwezig zou zijn bij een binnenkomende vlucht. Het er toch maar op gewaagd en inderdaad toch zondag onze bagage teruggekregen.

Jimmy probeerde onze volledige reis in Madagascar te regelen, maar dat wilden we niet, omdat we graag zelf dingen willen regelen, de vrijheid willen hebben om te doen wat we willen en het ons veel te duur was. De blanke huid van toeristen zorgt er voor dat de Malagasy minstens (vaak zelfs meer dan) twee keer zoveel vragen, dus pingelen is een vereiste, maar daar raken we aardig bedreven in. Als voorbeeld: Ons taxiritje naar het vliegveld geregeld door Jimmy kostte ons de tweede keer maar 15000 Ariary i.p.v. 40000 Ariary, om even het verschil aan te geven. Maar aangezien we Jimmy wel een aardige vent vonden hebben we hem toch onze tour naar Parc d’Andasibe - Mantadia laten regelen.

Allereerst een bezoek gebracht aan Mandrake Park, een park waar we onze eerste twee lemuren hebben gezien (de coquerel’s sifaka en de red fronted brown lemur), helaas wel doordat ze hier met de hand gevoerd worden. De lemuren in Madagascar zijn alleen in de natuurparken beschermd en hun leefomgeving om de parken heen wordt verwoest door het hakken van de bossen en de ontginning door de mijnbouw. In Parc d’Andasibe kun je nu dus ook lemuren zien die daar oorspronkelijk niet voorkwamen maar geïntroduceerd zijn.

In het park Mandrake worden ook allerlei andere dieren tentoongesteld, zoals krokodillen, kameleons, gecko`s, kikkers, slangen, vlinders, vleermuizen en duizendpoten. Sommige dieren zijn in het wild niet of nauwelijks te zien en hier dus wel, alhoewel het natuurlijk meer een soort dierentuin is.

Het wandelen in het regenwoud met de gidsen John en Richard is ons goed bevallen. Ze zagen veel en gaven in het Engels allerlei interessante informatie over de verschillende dieren en planten. We hebben in het park weer verschillende lemuren gezien, zoals de indri, de diademed sifaka, de common brown lemur, de grey bamboo lemur, de black and white ruffed lemur en de eastern woolly lemur. Daarnaast hebben we vele vogels gezien (zoals coua’s, sunbirds, trogons en een madagascar cuckoohawk), verschillende kameleons, twee grote groepen jonge duizendpoten en een paar gecko’s. Een andere bewoner van het park wordt actief na een regenbui, waardoor ik onvrijwillig bloeddonor ben geworden van vier bloedzuigers. Deze leuke beestjes kunnen infecties overbrengen, maar hun beet is gelukkig niet pijnlijk en een lading parfum heeft een infectie voorkomen :) .

Onze chauffeur Franky heeft ons in zijn uit Nederland geïmporteerde Peugeot veilig heen en teruggebracht, hoewel enigszins misselijk van de uitlaatgassen. Edvar had al bedacht dat je veel geld kunt verdienen aan roetfilters ;) . De rijstijl van de meeste Malagasy is rustig inhalen ook al heb je geen zicht, de ander heeft tenslotte ook een rem. In de stad heeft de brutaalste bestuurder voorrang … Als voetganger kun je wachten tot je een ons weegt of je hand opsteken en rustig beginnen met lopen ;) .

Onze eerste indruk van Madagascar is hele aardige mensen, echte onderhandelaars, pingelen is een vereiste, je eerste tegenbod uitbrengen onder wat je echt wilt betalen. Liever lui dan moe, als het geld binnen is stoppen ze met werken dus, als je wilt dat ze hun best blijven doen het laatste gedeelte betalen als het werk gedaan is. Grote verschillen tussen arm en rijk, mensen met spiksplinter nieuwe jeeps en moderne kleding, tegenover bedelende straatkinderen. Het lijkt echter wel alsof de mensen voor elkaar zorgen, want de straatkinderen zien er wel gezond en vrolijk uit.

Volhoudend, bijna intimiderend door met grote groepen toeristen te benaderen in de hoop een deal te kunnen sluiten. Een voorbeeld hiervan is: Als je met de taxi het taxi-brousse station nadert hangen er tien man om de deux-cheveaux om te achterhalen waar je heen gaat en om te proberen je hun taxi-brousse in te kletsen. Een taxi-brousse is een soort taxi busje tussen grote plaatsen.

Goede strategie: Zeg “mora mora” (”rustig rustig” in het Malagasy) en negeren, totdat je uitgestapt bent, je rugzak in je hoes hebt gestopt en vragen om de lijst met gangbare tarieven. Nadat je een prijs hebt afgesproken, wordt er 2000 Ariary toegevoegd voor het vervoer van de bagage en proberen ze je nog een fooi af te troggelen voor het tillen van de bagage van de grond bovenop het busje. Onze eerste taxi-brousse tocht van Tana naar Antsirabe kostte ons 10000 Ariary p.p. (8000 + 2000 voor bagage, geen fooi). Edvar zag in het ticketboekje echter de prijs van 7000 Ariary staan dus waarschijnlijk had het nog goedkoper gekund.

De taxi-brousse beviel ons prima, het duurde drie en half uur inclusief half uur lunchpauze en plaspauze (wildplassen). De “aanvallen”-strategie werd herhaalt bij aankomst in Antsirabe door de Pousse-Pousse lopers (een soort loop-riksja), echter hier ook rustig blijven en pingelen is de beste strategie, spreek een prijs af inclusief bagage.

De Malagasy zijn passionele mensen, dit hebben we gemerkt tijdens een etentje in Antananarivo, waar bij een ruzie de glazen in het rond vlogen. Het eten is simpel en vergeleken met Brazilië kleine hoeveelheden, maar goed te eten. De hotels zijn simpel, maar met warme douche en schoon.

De komende dagen proberen we rustig aan af te zakken richting het zuiden (Tulear). Voor de foto`s zullen jullie nog even geduld moeten hebben, totdat we de beschikking hebben over een iets snellere internetverbinding.

2 Reacties op “Bonjour en Madagascar, me local guide, pousse-pousse, taxi-brousse!”

  1. Edvar & Daniëlle schreef:

    Hallo Allemaal,

    Even een kort berichtje op deze manier om te laten weten dat we ons nog prima vermaken en dat alles goed gaat, want internet is echt supertraag hier in Madagascar. Aus en Frank van harte gefeliciteerd met jullie dochtertje, het duurde even voordat de foto’s geladen waren, maar we hebben haar kunnen bewonderen! Annette volgens mij krijg je geen emails van mij, omdat de website van jouw bedrijf hem blokt. Dus misschien dat je dit wel leest haha. We zitten ondertussen in Tulear en vertrekken morgen met de boot naar Anakao om lekker te relaxen op het strand. Van Tulear moeten we weer op tijd in Antanarivo zien te komen om ons vliegtuig naar Tanzania te halen op zondag 8 juli.

    Dikke kus Edvar en Daniëlle

    Hello everybody,

    Just a short message this way to let you know we are still enjoying ourselves and that we are doing fine, because the connection here in Madagascar is really terribly slow. Aus and Frank congratulations with your little babydaughter, it took some time but we were able to admire her on your pictures! Annette somehow I do not think your getting my emails, because the company you work for probably blocks it. But maybe you will read this message ;) . At the moment we are in Tulear and will be leaving for Anakao by boat tomorrow to have some time to relax on the beach. From Tulear will we have to find a way to get back to Antanarivo again to catch our plane to Tanzania on Sunday the 8th of July.

    Big kiss Edvar and Daniëlle

  2. Frank en Audrey schreef:

    Hallo vakantiegangers,

    Zo ik ben door al het leeswerk heen op jullie site. Had nog wat in te halen gezien ik niet echt veel ge-internet heb nu onze Lynn geboren is. Bedankt voor de felicitaties en we bewaren beschuit met (roze-witte muisjes voor jullie.

    Ik hoop dat de rest van Tanzania jullie beter bevalt, want het schijnt echt een mooi land te zijn (zeggen ze). Ben benieuwd naar nieuwe foto’s van jullie, want die kijk ik altijd even snel tussendoor :-)

    Met de kleine Lynn gaat het goed. Groeit goed en is een erg tevreden meisje. Met Aus gaat het ook goed en bij deze krijgen jullie de groeten van haar. Op dit moment ligt ze lekker een boekje te lezen op de bank. Volgende week begint de Nijmeegse vierdaagse (en de zomerfeesten). Kunnen we lekker heen gaan met de wandelwagen, wandelaars kijken. Het weer wil beter worden dus we kunnen eindelijk naar buiten.

    Groetjes Audrey, Lynn en Frank
    Veel plezier nog!

Op zoek naar lemuren en eindelijk zon, zee, strand!

Zaterdag 7 Juli 2007 door Daniëlle

Terug in Antanarivo hebben we nog net tijd om een dagje een internet update te doen, voordat morgen onze vlucht naar Tanzania vertrekt. Madagascar heeft trage internetverbindingen, dus vandaar dat het even een beetje stil was van onze kant.

Sinds onze laatste update zijn we met de taxibrousse naar het zuiden afgezakt via Antsirabe, Fianarantsoa, Ranohira en uiteindelijk via Ilakaka naar Tulear om met de boot richting onze strandbestemming te gaan in Anakao.

Antsirabe is een leuk stadje, ’s nachts was het echter wel erg koud in ons pitoresque huisje aan een mooie tuin (Green Park Hotel). We hebben hier wat rondgewandeld, maar verder niet veel bijzonders gedaan.

Antsirabe        Pousse-pousse

In Fianarantsoa hebben we aardig wat tijd doorgebracht, namelijk een paar dagen voor ons bezoek aan National Park Ranomafana en ook weer erna. National Park Ranomafana is net als het vorige park tropisch regenwoud, maar heuvelachtiger. De benadering van de dieren tijdens de nachtsafari is puur gericht op voedsel. Smeer wat bananensmurrie op een boom en de muislemuren komen het wel opsmikkelen, net als de gestreepte civetkat, die met wat voedsel zijn gezicht ook wel even wil laten zien.

De dagtocht was wel geslaagd alhoewel onze gids Rudy er af en toe wel aardig het tempo had inzitten. Door het terrein was het dan ook lastig om rustig te kijken tijdens het lopen, het regende wat, maar dat mocht de pret niet drukken. Wederom lemuren gezien: golden bamboo lemur, greater bamboo lemur, woolly lemur, redbellied common brown lemur en de single tooth sportive lemur. De laatste is een nachtdier en wordt dagelijks door de gidsen in zijn slaap gestoord door aan de liaan te rammelen, die vlak langs zijn holletje loopt. Als ik hem/haar was ging ik verhuizen.

Uiteindelijk besloten om rechtstreeks vanuit het park terug te gaan naar Fiarantsoa. We hadden zo een taxibrousse met twee plaatsen vrij dus dat was mooi. De avond voor Independence Day was er vuurwerk in Fianarantsoa en liepen alle kindertjes met lampionnetjes met echte kaarsjes erin, heel schattig. Op Independence Day (26 juni) zelf was er ook nog van alles te doen, maar daar hebben wij niet veel van mee gekregen, want we hebben lekker uitgeslapen.

Pierrette was de dame die ons geronseld had voor het hotel in Fianarantsoa en zij heeft ons bij haar thuis uitgenodigd. Alhoewel zij aangaf dat wij de eerste toeristen waren, die bij haar zieke moeder op bezoek kwamen, hadden wij daar toch een beetje een dubbel gevoel bij. Bij het uitchecken hebben we haar een kleinigheidje gegeven.

Vanaf Fianarantsoa zijn we door gegaan naar Ranohira, naar het Nationale Park d’Isalo. Naar de Canyon des Makis geweest en vanuit daar door de Canyon teruggelopen naar Ranohira, erg indrukwekkend. Edvar voelde zich niet echt super lekker na thee met een vreemd smaakje en moest op een gegeven moment meerdere keren overgeven en bij zijn bezoekje aan de wc kwam er meer water uit dan normale ontlasting. Mijn dappere man heeft toch, welliswaar met een iets rustiger tempo, de wandeling afgemaakt. Gelukkig kon hij de laatste zes kilometer mee met een auto van mensen, die volgens mij van Indiase afkomst waren, geboren in Madagascar, maar nu in Londen wonen. Erg aardig. Ik ben samen met Roxy onze gids de laatste zes kilometer teruggelopen. Wederom lemuren gezien: ringstaart maki, redfronted common brown lemur en de vasseux sifaka.

Isalo      Ring-tailed Lemur

De volgende dag hebben we een locale taxi naar Ilakaka genomen en vanaf daar een taxibrousse naar Tulear. Helaas kreeg onze taxibrousse twintig kilometer voor Tulear pech. Volgens mij had ie gewoon een gat in de tank of een defecte benzinepomp, waardoor de auto steeds afsloeg. Met de hand weer wat benzine pompen, de mannen drukken en dan konden we weer een paar kilometer, dit ritueel werd meerdere malen herhaald.

Uiteindelijk werd er nog een constructie gemaakt met onze waterfles als benzine reservoir en wat benzine gekocht bij een andere voorbijkomende taxibrousse. Uiteindelijk een bezinestation gehaald, waar de tank zover gevuld werd, dat met nog één keer aandrukken, we uiteindelijk twee uur later dan gepland toch veilig in Tulear zijn aangekomen.

Taxibroussen is een hele ervaring op zich: kotsende kinderen, levende eenden in een plastic zak tussen je benen, zodat je je voeten nauwelijks durft te bewegen, slapende kinderen op je benen en pech onderweg. Echter je komt wel in aanraking met de echte Malagassy bevolking en zeker met pech kun je toch best ondanks de taalbarrière leuk met ze ouwehoeren.

Duimen met je vingers voor geluk, hebben we ze ook bijgebracht in de hoop dat onze taxibrousse nu niet binnen twee kilometer weer af zou slaan, niet dat het echt hielp ;) . Als je eten hebt pas op, want ze zijn niet bescheiden. Een dame moest continue hoesten, dus ik bood haar een mintsnoepje aan. Eén van de dames was brutaal genoeg om ook een bonbon te eisen, waarna ik de rest ook allemaal maar een snoepje heb aangeboden. Dit gebaar werd door een aantal van de andere dames dan weer wel erg gewaardeerd. De Pringles waren tijdens ons pech avontuur ook snel verdwenen. Echter aan de andere kant bood één van de mannen mij ook een stukje brood aan en toen heb ik mijn Tucjes met hem gedeeld.

Tulear is niet echt onze stad, het heeft gewoon niet echt veel sfeer en ze houden siesta, waardoor veel winkels pas om half drie ’s middags weer open gaan. Je kunt wel lekker eten bij Le Maison en bij Estrelle. Na veel moeite tampons gescoord (bij soort groothandel), voor Malagassy prijzen misschien duur, maar vergelijkbaar met de Nederlandse prijs. Is trouwens lastig uitleggen in het Frans, echter wij deden natuurlijk weer veel te moeilijk en hadden gewoon om Tampax of O.B. moeten vragen :) , maar dat werd ons na onze eerste winkel al duidelijk.

Met de boot naar Anakao vertrokken op een spiegelgladde zee. Na wat rondshoppen zijn we uiteindelijk bij Lalakaka uitgekomen, vriendelijke mensen en het heerlijke eten zit er bij in. Geweldig uitzicht over de zee vanuit ons hutje, hagelwitte stranden, lekker weer, dus ja eindelijk een kleurtje gekregen, alhoewel je op moet passen dat je niet levend wordt gegrild.

Ons hutje was blijkbaar niet voldoende afgesloten, want de tweede dag bleek, dat iemand via het raam naar binnen was gekomen en onze tassen had doorgespit. In eerste instantie leek alles er nog te zijn, maar uiteindelijk bleek dat er 70.000 Ariari (28 euro) weg was. Balen, maar gelukkig hadden we de rest van ons geld nog wel, zodat we ons verblijf op Anakao niet hoefden af te breken. Op Anakao is geen pinautomaat en electronisch betalen is niet mogelijk, dus toeristen lopen met grote sommen geld op zak. Na onze ontdekking hebben we vast voor onze vier nachten betaald, dan kon dat geld tenminste niet gestolen worden. De ramen werden rigoreus door het personeel dichtgetimmerd, wat een beetje mosterd na de maaltijd was, maar een vriendelijk gebaar.

Na twee pillen loperamide en ORS was Edvar gelukkig na bijna drie dagen eindelijk van zijn diarree af, maar wel een aantal kilo’s lichter. Dus hij moet van mij nu flink eten om die er weer bij te krijgen. Verder hebben we genoten van het stukje paradijs op aarde, met schitterende zonsondergangen in Anakao.

Anakao

De boottocht terug naar Tulear was vrij heftig, je zou er een hernia aan over houden, want de boot klapte echt enorm op de golven, maar afgezien van de douche van zeewater hebben we het overleefd. Na een poging te hebben gedaan om op het postkantoor vervoer terug naar Antanarivo te regelen, waar alles voor de volgende dag al volgeboekt zat, hebben we uiteindelijk besloten om een lokale vlucht terug te nemen naar Antanarivo. Blij toe, want anders hadden we vandaag geen update kunnen doen en had ik met ongesteldheid en diarree (tja blijkbaar ben ik nu de klos) in een taxibrousse gezeten, wat nu niet echt een prettig vooruitzicht is.

Morgen vliegen we naar Johannesburg waar we zullen overnachten in het transfer hotel waarna we de volgende dag door zullen vliegen naar Dar Es Salaam Tanzania. Zo te lezen in de lonely planet zal dit ook nog aardig primitief worden of een rip uit ons lijf :) .

Vergeet niet te kijken bij de Foto Galerij, waar nu 116 foto’s van Madagaskar zijn te bewonderen, plus nog een paar laatste foto’s van Brazilië. Veel plezier!

4 Reacties op “Op zoek naar lemuren en eindelijk zon, zee, strand!”

  1. Rik Jan schreef:

    Het blijft geweldig jullie reis, ik blijf met jaloerse blikken naar de foto’s kijken en jullie verhalen lezen. Ik moet hier in Frankrijk maar eens een hoop centjes gaan sparen en ook mijn rugzak gaan pakken. Heel veel plezier in Tanzania, en maak mooie foto’s van Mount Kenia en de Kilimanjaro als je er in de buurt bent. Groet en als je het doet, doe het veilig! (reizen dan he!)

  2. Mirella Kowalski schreef:

    Hi Daan & Edvar,

    Echt helemaal geweldig de verhalen en foto’s! Super geschreven wat jullie meemaken en zien kunnen we toch een beetje meegenieten. Let inderdaad op jullie gezondheid maar dat zal wel lukken. Geniet, geniet, geniet…en nogmaals ervan genieten!

    Groetjes uit Nederland!
    Mirella

  3. Robert schreef:

    Hi Danielle, hi Edvar,

    what a journey! We appreciate your online diary, seems like travelling with you!

    We hope you will have a good and interesting time in Africa.

    Kind regards,

    Robert and Daniela from Nürnberg

  4. Judith en Gerben schreef:

    he kanjers,

    Hmmm wat een gave foto’s zitten er tussen zeg. het blijft onwijs leuk om jullie verhalen te lezen.

    Hoe het hier gaat. Het verlof komt in zicht, nog anderhalve dag en dan vaarwel werk voor ongeveer 16 weken. Ik moet je eerlijk zeggen ik heb er wel zin in. Buik zit gewoon in de weg. De kinderkamer wordt zaterdag geleverd en ja we hoeven alleen nog maar de vloerbedekking in het kamertje te leggen. Dus ook met de verbouwing schiet het op. We hopen zelf weer over twee weken boven te kunnen slapen. We hebben de kindernamen aangepast, jaaaa heb ik weer hihi maar goed eens kijken of deze het volhouden tot het einde.

    Verder hier niet zoveel beleefd, ik ben blij als ik van het werk thuis neer kan ploffen. Gerben heeft net 4 dagen tentfeest achter de rug dus die is momenteel ook niet veel waard. Al met al liggen we dus nu beiden voor pampers op bed te wachten tot onze ogen dichtvallen.

    Vandaag leek ik wel op bessie turf, normaal heb ik alleen vocht in de enkels maar vandaag waren mijn handen mijn handen niet meer hihi, wat de zwangerschap wel niet allemaal met je doet…..maar ze zeggen je krijgt er wat moois voor terug. Daar gaan we dan ook wel vanuit.

    Reis en geniet ze nog lekker

    liefs juger en wonder

Zakkenrollers in Dar Es Salaam

Vrijdag 13 Juli 2007 door edvar

Ondertussen zijn we aangekomen in Tanzania, het land van de Kilimanjaro en de “Big Five”. Beestjes kijken, ja daar hebben we wel weer zin in, helemaal na de afgelopen dagen hier in Dar Es Salaam …

Na onze laatste update in Madagaskar zijn we op zondag vertrokken richting Tanzania. Op het vliegveld in Antananarivo kwam ik (ja, Edvar) erachter dat ik vergeten was om de sleutel van onze hotelkamer af te geven. Dom! Aangezien teruggaan niet mogelijk was, hebben we ons best gedaan om de sleutel terug te krijgen naar het hotel door een taxi chauffeur te vragen om tegen een vergoeding de sleutel terug te brengen. Helaas hoorden we achteraf dat de sleutel nooit is afgeleverd. Zucht, de taxi chauffeur bleek dus niet te vertrouwen …

De vlucht naar Johannesburg had uiteindelijk een flinke vertraging, maar door onze Malagasy instelling van “mora mora” (rustig aan!), hadden we weinig last van stress of zo. In Johannesburg wilden we eerst op het vliegveld blijven overnachten in het transithotel, maar 140 dollar was toch iets te veel van het goede. Daarom maar door de douane gegaan (geen problemen), bij een informatiebalie gevraagd naar een goedkope overnachtingsplek en uiteindelijk terecht gekomen bij een leuk guesthouse op zes kilometer van het vliegveld.

De volgende dag zijn we van Johannesburg naar Dar Es Salaam in Tanzania gevlogen. Het verkrijgen van een visum was niet zo’n groot probleem, gewoon wat formuliertjes invullen, twee uur in de rij staan en $50 per persoon betalen. Daarna met de taxi de stad ingegaan, rondgekeken bij wat (te) dure hotels en uiteindelijk ergens een kamer gevonden voor $20 per nacht.

Aangezien we volgende maand naar India vliegen, zijn we dinsdag even langs de ambassade van India gegaan om een visum te regelen. Ook hier wat formuliertjes ingevuld, pasfoto toegevoegd en $65 betaald. Afhandeling kost vier werkdagen, dus als het goed is zijn we vanmiddag weer in het bezit van onze paspoorten, inclusief een visum voor India.

Toen we later die dag terugliepen van een restaurantje naar ons hotel, over een drukke en goed verlichte weg, werden we het slachtoffer van twee zakkenrollers :mad: :evil: . Het is gelukkig allemaal goed afgelopen: het enige wat ze snel konden pakken was een Lonely Planet, maar ook dat lukte ze niet doordat deze nogal vast in de broekzak zat en doordat onze reactie nogal fel was, iets wat ze niet verwacht hadden. De zakkenrollers scheten tien kleuren stront ;) .

Niet alleen door de bovengenoemde ervaring, moeten we op dit moment toch zeggen dat Tanzania niet ons land is. In ieder geval niet wat betreft Dar Es Salaam en de mensen die hier wonen: in onze ogen behoorlijk onbeschoft, veel botte reacties, ze kennen geen service, ze hebben geen respect voor anderen. De afgelopen dagen hebben we dan ook verder weinig gedaan (behalve lekker veel gelezen), aangezien hier in Dar Es Salaam niet veel te zien is en we ook niet meer met heel veel plezier over straat lopen. Laten we hopen dat ons beeld wat zal veranderen als we morgen richting Arusha gaan om daar naar de Big Five (en vele andere dieren) te zoeken …

2 Reacties op “Zakkenrollers in Dar Es Salaam”

  1. Wan Man schreef:

    Hey Edvar & Danielle,

    Dat is wel even spannend enkele zakkenrollers te lijf gaan. ;-) Is India volgende maand al, dat is snel. Ik stuur nog tegen die tijd wel wat tips door over India. Moesten jullie ook zo ongelovelijk lang wachten bij de Indiaase ambassade. In Nederland was het wel het geval. Het ging er nogal chaotisch aan toe. Alvast veel plezier met de trip naar India.

    gr. Wan

  2. Barry, Timon en Joyce schreef:

    Hoi Daan en Edvar, we hoorden, na terugkkomst uit Frankrijk, het goede nieuws dat jullie gaan trouwen.Super gefeliciteerd, veel succes met alle voorbereidingen en vooral nog veel genieten van jullie reis. Maar zo te lezen doen jullie dat wel.

    Groetjes Barry Joyce en Timon

Eindelijk mag ik dan toch ons geheimpje verklappen!

Zondag 15 Juli 2007 door Daniëlle

Nee, wees niet bang ik ben niet zwanger, heb braaf al mijn pilletjes geslikt. De mensen, die mij een beetje kennen weten dat ik heel goed geheimpjes van andere mensen kan bewaren, maar nooit zo goed geheimpjes kan bewaren, die mijzelf aangaan.

In Madagascar op 3 juli 2007 tijdens een schitterende zonsondergang op het strand van Anakao heeft Edvar mij ten huwelijk gevraagd en natuurlijk heb ik ja gezegd!

We wilden het pas vertellen als we zeker waren over de datum, maar de bureaucratie werkt nog niet echt mee. De datum, die we graag willen is 4 juli 2008 (onder voorbehoud), dus als het kan probeer deze datum dan vrij te houden!

Echter ondanks het feit dat de gemeente Deventer op hun website aangeeft, dat je kunt bellen voor het reserveren van een trouwdatum, moet je toch een formuliertje invullen. Na een week op antwoord te hebben gewacht, kregen we een email terug, dat we dit formuliertje in oktober als we terug waren, maar zo snel mogelijk moesten komen invullen, met het risico dat onze datum dan al weg zou zijn.

Wederom een email gestuurd of ze ons het formulier misschien vanwege onze wereldreis electronisch konden toesturen, maar hier hebben we nog geen antwoord op. Ik kan nogal ongeduldig zijn ;) , dus hebben we besloten toch alvast de mensen te bellen, die we het persoonlijk willen vertellen. Uiteraard heeft onze telefoon in Tanzania ineens kuren en kunnen we niet bellen grrr. Dus we hebben geprobeerd internationaal te bellen vanuit een internetcafé, met enorme storing en we konden niet iedereen bereiken. In wanhoop hebben we daarom maar een aantal sms’jes de wereld ingestuurd en gelukkig de meeste mensen kunnen bereiken of liever gezegd zij ons :) .

Als we (bijna) iedereen te pakken hebben gekregen, zullen we dit berichtje op de website gooien, dus als jullie dit lezen, dan mag de hele wereld het weten!!!!!!

29 Reacties op “Eindelijk mag ik dan toch ons geheimpje verklappen!”

  1. Judith en Gerben schreef:

    He kanjers,

    Gaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaf onwijs gefeliciteerd!!!

    liefs juger en wonder

  2. Rik Jan schreef:

    Geweldig nieuws, gefeliciteerd! Wist niet dat Edvar zo’n romanticus was, ik zal kijken of ik een vlucth kan boeken voor die datum! Geniet nog verder!

  3. Carla en Gerard schreef:

    Wat een leuke verrassing! Gefeliciteerd! Namens ons allemaal en natuurlijk ook van Oma die je sms’je via de telefoon in de eerste instantie niet helemaal kon volgen.
    Liefs Oma, Carla en Gerard en de rest

  4. Anneloes & Erik schreef:

    Hoi Danielle en Edvar wat leuk om te horen!!! Van Harte Gefeliciteerd!!!!
    Echt heeeel leuk voor jullie. (enne ben altijd in voor een leuk feestje, hihi) Nog heel veel plezier samen en tot snel.

    Veel liefs Anneloes & Erik xxx

  5. Anja en Freek schreef:

    Willen we net de sleutel in het slot doen van ons huisje na twee weken Frankrijk belt een blije Marieke met het nieuws!!! Helemaal super! Goed gedaan Edvar!! En Daan? Had je het (nu al) verwacht? En hadden jullie genoeg zakdoeken mee om de traantjes te drogen (Danielle kennende)?

    Freek vind het trouwens een hele eer dat jullie op zijn verjaardag gaan trouwen….Hihi!

    Enjoy!

    Dikke kus,
    Anja en Freek

  6. Hein schreef:

    Van Harte gefeli!

  7. Wan Man schreef:

    Van Harte gefeliciteerd!!!! Echt een mooie zet van Edvar ;-)

    Nou dat is pas iets om aan jullie kinderen en kleinkinderen door te vertellen.

    gr. Wan

  8. Yvette & Ruud schreef:

    Wat leuk zeg! Van Harte gefeliciteerd. We spreken jullie snel weer.

    Groetjes Yvette & Ruud

  9. Yvonne Bramer schreef:

    Hallo Danielle en Edvar wat een leuk berichtje. V.an harte gefeliciteerd beiden van Bert en mij. Geniet verder van jullie mooie reis en tot gauw.
    groetjes Bert en Yvonne.

  10. Frank en Audrey schreef:

    Wauw, goed nieuws! Gefeliciteerd !
    We zijn benieuwd hoe Edvar het heeft aangepakt!! Hahaha….
    Op de knieen?
    Wij gaan 4 Juli volgend jaar vrijhouden…..trouwen is echt leuk!!!! Eeen feestje meemaken ook.
    Geniet verder van jullie reis…..

    Liefs Frank en Audrey

  11. claudy en marc schreef:

    He Danielle en Edvar,
    Super gaaf zeg! Van harte gefeliciteerd. Zeker houden we die dag vrij. Zo’n feestje willen we meemaken. Geniet van jullie reis verder en van lekker nadenken over jullie bruiloft.
    Groetjes Marc en Claudy

  12. Egon schreef:

    Hallo Daniëlle en Edvar,

    Van harte gefeliciteerd. Lekker romantisch trouwens…

    Groeten Egon

  13. Ivo & Gienia schreef:

    Ha Toppers,

    Van Harte Gefeliciteerd!!

    Goed gedaan Edvar, het werd tijd haha

    De datum staat al in de agenda’s!!

    Groeten Ivo & Gienia

  14. Vincent schreef:

    Hoi Edvar en Danielle,

    Dat zal me een potje romantisch zijn geweest … geweldig nieuws.

    Van Harte Gefeliciteerd,

    groet,

    Vincent

  15. John Kottier schreef:

    Danielle, Edvar,

    dat is pas krasse taal van een (auto)liefhebber …

    van harte proficiat.
    Dat moet toch wel HET moment van de vakantie zijn geweest …

    veel liefs voorde toekomst

    John

  16. andré en ria hegteler schreef:

    Hallo Danielle en Edvar,

    We hoorden juliie geweldige nieuws van Marieke toen we gisteren Niek’s verjaardag vierden. Gefeliciteerd en we wensen jullie nog een fantastische voortzetting van jullie reis!

    Groetjes,

    André en Ria

  17. sandra schreef:

    Hoi, hoi,

    Dat is heel erg goed nieuws!! Van harte gefeliciteerd! We zijn ook benieuwd naar hoe Edvar het heeft aangepakt.
    Geniet nog van jullie reis en 4 juli houden we natuurlijk vrij!

    groetjes Michiel en Sandra

  18. Martijn en Carla schreef:

    Hi Edvar en Danielle,

    Nogmaals enorm gefeliciteerd! Wat een fantastisch nieuws.

    Wij zijn benieuwd waar jullie honeymoon naar toe gaat!!??

    Groeten Martijn en Carla

  19. Hans en Erna schreef:

    hallo Edvar en Daniëlle.

    Die Edvar….. Daniëlle ten huwelijk gevraagd!!!!!
    Dan moet het echt wel LIEFDE zijn!!!!
    Van harte gefeliciteerd met dit heugelijke nieuws.
    We wensen jullie heel veel geluk voor de toekomst toe
    Hartelijke groeten
    Hans en Erna

  20. Agata & Dion Bosch schreef:

    Beste Edvar en Daniëlle,
    Leuk nieuws ! Van harte gefeliciteerd en Deventer is een mooie plaats om te trouwen !
    Geniet van de reis en take care !
    Vr. gr. uit Schalkhaar.
    Agata & Dion.

  21. Beate schreef:

    Ik dacht, ik kijk nog gauw even op de website van Daan en Edvar om te kijken hoe het gaat voordat we morgen in de auto springen om op vakantie te gaan. En wat lees ik daar….. Yeeehhh gefeliciteerd met jullie fantastische trouwplannen. We gaan er tegen die tijd een super feest van maken! Nog heel veel plezier de komende maanden en een dikke kus van mij!

    veel groetjes,

    Beate

  22. Mirella Kowalski schreef:

    Lieve Daan en Edvar,

    GEFELICITEERD! Wat een aanzoek op een plek…..! Enne 4 juli is ook mijn verjaardag dus die dag ga ik zeker niet vergeten. Dus nu nog heerlijk genieten van de trip!

    Groetjes,
    Mirella

  23. Yvo schreef:

    Edvar,

    Van harte gefeliciteerd met HET aanzoek, dat wordt ongetwijfeld een zeer gezellige op 4 juli in Deventer.
    Ben benieuwd naar alle verhalen zodra you guys terug in het kikkerland zijn.

    Enjoy,

    Met vriendelijke groet,

    Yvo

  24. Kjell schreef:

    Hoi Edvar,

    Wat leuk om te lezen! Van harte gefeliciteerd! Als je terug komt moet we maar snel wat afspreken! Ben erg benieuwd naar al je verhalen.

    Groetjes,
    Kjell

  25. Natalja Marcuk schreef:

    Danieltje, Edvar,

    Van Harte gefeliciteerd! wat tof!
    Ik heb ook een leuke nieuws: mijn Anna gaat in September naar schooltje!

    groetjes

    Natalja

  26. Wim de Grijs schreef:

    Edvar, ik was er eindelijk eens toe gekomen om na geruime tijd jullie reisverslagen weer eens door te nemen en ik wil je een groot compliment geven, het is werkelijk allemaal heel geweldig en ook overweldigend!
    Nu lees ik dat je het huwelijksbootje in gaat stappen!
    Beiden van harte gefeliciteerd hiermee en wat ik er van kan inschatten zal deze stap een zeker zo’n fantastischeperiode in jullie leven worden als deze reis.

    Blijf genieten, pas goed op jullie zelf en de hartelijke groeten.
    Wim de Grijs

  27. Robert, Marja, Anouk en Milou schreef:

    Hoi Edvar en Daniëlle,

    Allereerst bedankt voor alle leuke verjaardagskaartjes, volgens ons volgt er nu nog 1.
    Van harte proficiat met jullie voorgenomen huwelijk.

    We zullen volgend jaar van de partij zijn.

    Groet, Robert, Marja, Anouk en Milou.

  28. Annette Heinen schreef:

    Hallo lieve Danielle en edvar,

    Wat een geweldig nieuws op onze 1e werkdag na 3 weken vakantie! Van harte gefeliciteerd!!!!!! De 4e is een mooie datum (wij zijn op 4 juni getrouwd heel veel jaar geleden……). Wat een mooie reis maken jullie. Zou het lukken om weer te wennen in dit kleine Nederland? Nog vele romantische dagen en nachten (met pilletjes) toegewenst en lieve groetjes van ons:
    Annette, Hansjurgen, Melissa en Lukas.

  29. Sherri and Brent schreef:

    CONGRATULATIONS!!!!!!
    So sorry that I didnt write sooner to say so, i have had little time to get on line. All is good here, the children have started school again and it couldnt have come sooner. HAHA Getting ready for the fall and winter seasons so there is much to do around the farm. Have spend the past 2 days putting wood in the basement for the cold winter ahead and doing yearly repairs to the house.
    I have been checking in on your website often to see how your trip is coming along. WOW is all I can say!!! What an adventure!!
    I guess you only have a few more weeks left and then its back to civilization and the real world.
    Keep smiling and when you return home keep in touch.
    talk soon and cangrats again, I am very happy for you both.
    Sherri and Brent
    (your NewZealand cavers!!)

Al hobbelend bont en blauw worden in een landrover op Safari op jacht naar de Big Five!

Maandag 23 Juli 2007 door Daniëlle

Allereerst iedereen hartstikke bedankt voor alle lieve berichtjes en gelukwensen, die we hebben gekregen, als reactie op ons berichtje over ons voorgenomen huwelijk op 4 juli 2008. De datum staat inmiddels officieel vast, want na mijn tweede email heeft de lieve man van burgerzaken in Deventer toch de datum voor ons gereserveerd zonder formulier. We hebben deze berichtjes gisteren allemaal met veel plezier gelezen, aangezien we de zes dagen hiervoor in de middle of nowhere zaten op Safari.

Als je van beestjes houdt dan is op Safari gaan toch echt een geweldige ervaring, die ik iedereen aan kan raden. De meeste mensen bleven tijdens het rijden netjes op hun stoelen zitten, maar Edvar en ik hebben zes dagen lang ongeveer continu met onze neus in de wind op de banken gestaan op zoek naar beestjes.

Het nadeel was dat je in zo’n landrover toch behoorlijk heen en weer geschud wordt en er bont en blauw weer uitkomt. We zijn begonnen in Lake Manyara National Park, daarna een dag in de Serengeti, een dag Ngorongoro Krater, een dag Tarangire National Park en tenslotte geeindigd in Arusha National Park.

Elk park heeft zo zijn charmes en het is moeilijk om te zeggen welk park onze voorkeur heeft. Lake Manyara National Park is klein erg groen met veel dieren en op onze eerste dag hadden we de eerste vier dieren van de Big Five al te pakken (Buffel, Olifant, Luipaard en Leeuw), alleen de Neushoorn is aan onze speurende blik ontsnapt tijdens onze zesdaagse Safari.

De Serengeti is gaaf vanwege het droge karakter en de uitgestrekte vlaktes vol met Thompson Gazelles en de grote kuddes zebra’s en wildebeesten. De Serengeti moet erg indrukwekkend zijn rond februari, omdat dan alle jonge wildebeesten geboren worden op de grote vlaktes. De Ngorongoro Krater is heel afwisselend van groene stukken tot meertjes, tot grote vlaktes.

Tarangire National Park is daarentegen weer heel heuvelachtig, met een mooie rivier, die veel dieren aantrekt en heeft grote kuddes olifanten. Arusha National Park heeft veel meertjes is klein, maar de Colobus Apen zijn erg indrukwekkend, een leuke waterval en een rivier. Bovendien kun je hier een wandelsafari doen en het is toch erg indrukwekkend als je een paar meter voor een Giraffe staat, toch weer heel anders dan vanuit een auto.

De derde dag moe maar voldaan terug in ons tentje wilde Edvar een backup maken van zijn memorykaartje, helaas drukte hij op de verkeerde knop en formateerde de foto’s van de afgelopen twee dagen. Natuurlijk enorm balen, hij is nu druk bezig om te kijken of hij ze toch nog op een of andere manier terug kan halen. Hoop dat het lukt, want volgens mij zitten daar een paar hele mooie foto’s tussen.

Leeuwen zijn net huiskatten, liggen lekker lui op hun rug langs de weg te ronken, niet echt indrukwekkend. Echter in actie zijn ze toch wel erg indrukwekkend, zeker als een hele kudde zebra’s in paniek schiet als er een leeuw in de buurt is. Of toen ik van een vrouwtjes leeuw een reeks foto’s aan het schieten was. Deze dame keek mij recht aan om te kijken waar dit geluid vandaan kwam en toen ben ik toch maar even snel naar beneden gedoken in de veilige ruimte van de landrover. Ik kreeg een blik toegeworpen, waarvan ik echt het idee kreeg, dat ze aan het overwegen was of ik haar volgende lunch zou worden.

Ook de enige Cheetah die we hebben gezien lag languit uit te buiken op een zandbult. Een ander leuk voorval was een hyena, die een haas of zoiets had gevangen en het karkas achterliet, waarna twee jakhalsen ermee vandoor gingen. Echter de hyena bedacht zich en dat werd een grappig kat en muis spel tussen de hyena en de jakhals, die gewonnen werd door de jakhals.

’s Nachts naar de WC gaan is ook spannend. Niet elk kamp heeft hekken en de dieren willen ’s nachts nog wel eens het kamp inwandelen. Aangezien ik ’s nachts zonder lensen zo blind ben als een kip, voelde ik me niet helemaal op mijn gemak toen ik wat achter me hoorde en ik in mijn zwartwitte pyjama bedacht dat een leeuw mij wel eens zou kunnen verwarren met een zebra.

Safari’s zijn echt belachelijk duur, wij hebben 830 dollar per persoon betaald voor zes dagen Safari, dit was nog met flinke korting, omdat we samen met twee Denen, Torben en Mette de tour hebben geboekt. Dit was een Safari gebaseerd op adventure camping, dus elke nacht met je matje en slaapzak met zijn tweeen in een iglotentje. We hebben de tour geboekt bij Victoria Expeditions, over onze kok Florian waren we prima tevreden, onze chauffeur/gids Robert was een behoorlijke botte boer.

De eerste vier dagen werd er nauwelijks verteld wat de dagplanning was of wetenswaardigheden over de parken of de dieren. We hadden voor ons gevoel dus meer een chauffeur en eigenlijk geen gids. De Denen hebben ons naar vier dagen verlaten en hebben dan ook geen fooi gegeven. Daar was onze gids nogal verbaasd over en toen heb ik hem op een vriendelijke manier toch even duidelijk gemaakt waarom wij vonden dat hij geen fooi verdiend had en dat hij nog twee dagen de tijd had om zijn leven te beteren. Na dit gesprek heeft hij wel wat meer zijn best gedaan, maar hij heeft volgens mij gewoon niet echt lol in zijn werk, alhoewel hij wel veel wist.

De natuur is echter zo geweldig dat wij ons prima vermaakt hebben en dit onze pret niet echt gedrukt heeft. Teruggekomen in Arusha bleek men vergeten te zijn om onze beloofde overnachting te boeken en werden we zonder enig excuses voor het ongemak in een ander hotel gepropt. Hier zouden we weer opgepikt worden de volgende dag, maar de heren kwamen veel te laat aankakken. Na een half uur te hebben gewacht besloten wij dat wij ons geld liever niet meer aan Victoria Expeditions of the Meru House Inn wilden besteden, dus toen de auto drie kwartier te laat, terwijl wij lopend op weg waren naar het centrum, alsnog langs kwam rijden hebben wij vriendelijk bedankt.

In het centrum hebben we gelijk voor ’s middags een binnenlandse vlucht geboekt naar Zanzibar, omdat we eigenlijk ook geen zin meer hadden om in Arusha te blijven. Vandaag hebben we voor woensdag een dagje duiken geboekt en de lonely planet van India gekocht, zodat we India vast een beetje voor kunnen bereiden en zijn nu lekker bezig jullie weer bij te kletsen en een poging te doen om de foto’s te redden.

3 Reacties op “Al hobbelend bont en blauw worden in een landrover op Safari op jacht naar de Big Five!”

  1. Judith en Gerben schreef:

    he kanjer,

    klinkt gaaf 6 dagen op safari alleen die blauwe plekken spreken ons niet zo aan.

    hoe het hier is….jaaaa de kinderkamer is klaar! moet zeggen wij vinden het onwijs gaaf geworden. We hebben de kamer zwart wit gehouden, ik kon niet kiezen welke kleur erbij moest, dus dan maar geen kleur. De kleine kan komen….vorige week was de kleine nog niet ingedaald. Als het donderdag nog niet vast ligt moet ik nog een echo laten maken om te kijken of er een reden voor is. Ach bij mijn zus was tim ook niet ingedaald tot en met de dag van de bevalling. Een echo is ook wel weer leuk zien we de kleine gelijk weer eens. Momenteel spelen we veel de kleine, af en toe kunnen we zo een voet pakken of de billen aanraken is echt lachen. Gerben heeft een nijntje gekocht die zingt, vertelt en telt. Volgens mij mag ik blij als die het nog doet als de kleine geboren is. We hadden nijn laten inpakken maar gerben kon er niet vanaf blijven die zat door het inpakpapier op nijn te drukken….

    En wij? jaaaaaa ook wij slapen inmiddels boven. We hebben weer woonkamer. Moet zeggen is ook wel heerlijk. Nu alleen nog een kast boven zodat we onze kleren ook weer kwijt kunnen. De plek in de woonkamer waar het bed stond staat inmiddels de box en de kinderwagen.

    Voor de rest rommel ik een beetje aan, mijn voeten zijn soms net oliefantenpoten zoveel vocht hou ik vast. Ik ben onwijs blij dat ik niet meer hoef te werken. De dagen vliegen voorbij maar wel lekker in mijn eigen tempo. Gerben klust alleen nog wanneer hij er zin heeft, die is aan vakantie toe. Ik hoop dat we de badkamer nog af krijgen, maar het is geen ramp als die niet klaar is, beneden hebben we er nog één.

    Met mams gaat het op zich goed. De chemo’s slaan goed aan. Het gezwel is sterk geslonken. Helaas duurt het langer voordat haar lichaam hersteld, waardoor het nu keer op keer spannend is of ze wel aan de chemo mag of een week moet wachten.

    Blijf lekker genieten en we kijken uit naar jullie volgende up-date

    liefs gerben, judith en wonder

  2. Marieke schreef:

    He avonturiers!

    Al weer een beetje roze geworden of nog steeds bont en blauw? Echt wat voor jullie zo’n safari maar de volgende keer wel oppassen hoor met die grote beesten!
    Vond het trouwens superleuk om je stem weer effe gehoord te hebben. Jammer dat de verbinding niet super was waardoor het soms wat moeizaam reageren was. Zal jullie even een update geven van ons leventje ook al gebeurt er weinig vergeleken met jullie. Afeglopen weken zijn we druk in de tuin geweest en eindelijk hebben we nu dus nieuwe bestrating. Ziet er weer super uit en het water (wat hier regelmatig met bakken uit de hemel komt) loopt nu in ieder geval weer van het huis weg in plaats van er naar toe. Verder moeten we nog een kleine 2 weekjes werken en dan hebben we eindelijk vakantie. We gaan onze droom uit laten komen en 17 dagen rondreizen op IJsland. Echt super zin in! Bruin worden doen we dit jaar dus niet maar wellicht dat we een keer een zonnige Stoppelhaene hebben. Sandra en ik hebben al een date voor de zweefmolen zodat we toch nog een beetje het idee hebben dat je er bij bent. We houden jullie natuurlijk op de hoogte van alle beslommeringen. Veel plezier nog en knuffel elkaar maar even namens ons.

    Dikke knuffel Bas en Marieke

  3. Linda Schoot Uiterkamp schreef:

    GEWELDIG!!!!!! Ik heb jullie hele logboek doorlopen…ben jaloers!!
    Hopelijk kunnen we ooit in de toekomst nog eens bijkletsen….
    Groetjes Lin

De foto’s zijn gered! Relaxen en duiken op Zanzibar!

Donderdag 26 Juli 2007 door Daniëlle

Gelukkig is het Edvar gelukt om de foto’s met software gedownload van het internet (”Don’t Panic” van ImageRecall, voor 25 UK Pounds) terug te krijgen van het geformatteerde geheugenkaartje. Dus kunnen we toch nog genieten van de gemaakte foto’s en jullie natuurlijk ook, zie de Foto Galerij!!

Lion

Verder zijn wij heerlijk aan het relaxen in Stone Town op Zanzibar. Een leuk stadje aan de kust met kleine steegjes en mooie houtbewerkte deuren aan een helderblauwe zee. Gisteren zijn we voor het eerst samen wezen duiken en zelfs onder water voelen Edvar en ik elkaar prima aan, dus hij mag vaker mijn buddy zijn! De lunch was op een schitterende zandbank van hagelwit zand met hele leuke schelpen, die je helaas niet mee mag nemen.

Doors of Stone Town        Danielle

De komende dagen blijven we lekker in Stone Town, misschien nog een dagje strand en morgen gaan we met het lokale minibus-vervoer (de dalla-dalla) proberen om een bezoekje te brengen aan het Jozani Forest. Dinsdag nemen we de boot naar Dar Es Salaam, waar we nog een nachtje doorbrengen voordat we via Johannesburg naar Mumbai in India vertrekken.

Eén reactie op “De foto’s zijn gered! Relaxen en duiken op Zanzibar!”

  1. Sjoerd schreef:

    Gelukkig zijn de foto’s gered!

       Einde ...