Van Tanzania, warm en droog naar Mumbai India vol de Monsoon in!

Zaterdag 4 Augustus 2007 door Daniëlle

Drup, drup, drup, zeiknat zit ik in Mumbai India een berichtje te tikken om jullie als thuisfront weer even een teken van leven te geven. Vlak voordat we het internetcafe in zijn gegaan kregen we een enorme stortbui over ons heen en ondanks onze door de farmacie gesponsorde paraplu, zijn we een beetje verzopen. Maar ja wij Nederlanders zijn wel wat regen gewend en hier is het lekker warm, dus we drogen vast wel weer op.

Op Zanzibar hebben we de red colobus monkeys en de Sykes Monkeys (black monkeys) kunnen bewonderen in het Jozani Forest. Best grappig, maar het park stelt verder niet heel erg veel voor. Wel nog een groene boomslang gezien, die zich snel voor ons uit de voeten maakte (nou ja voeten, die had ie natuurlijk niet ;) ).

Ons dagje strand (bij Mangapwani net boven Stone Town) is prima bevallen, weer een beetje bijgekleurd, van het mooie witte zandstrand genoten en lekker gegeten bij het restaurantje, hier hebben we ook weer wat Sikes monkeys (black monkeys) gezien.

De veerboot (Seabus) van Zanzibar naar Dar Es Salaam was op zich prima, alleen door de hoge golven leek het meer op een achtbaanritje. Dit werd door meerdere passagiers niet echt gewaardeerd, waaronder Edvar, die allemaal een beetje wit wegtrokken of zelfs over hun nek gingen. Edvar heeft zijn ontbijt gelukkig nog wel binnen kunnen houden ;) . Mijn jas heeft een zeeduik gemaakt toen onze bagage van boord werd gehaald, maar gelukkig heeft hij het overleefd en nadat ik hem een douche heb gegeven in ons hotel was hij weer zo goed als nieuw.

In Dar Es Salaam hebben we weer een postpakketje richting Almelo gestuurd, zodat we weer een aantal boeken lichter zijn. Ondertussen hebben we ook al weer de Lonely Planet van Nepal en China gekocht en een leesboek, dus de kilo’s zijn er nu al weer bij :) .

Onze vlucht van Dar Es Salaam naar Johannesburg in Zuid-Afrika was prima. Gezellig zitten kletsen met een Amerikaans/Zuid-Afrikaans stel Kevin en Rose, en een filmpje gekeken. In Johannesburg hebben we ervaringen uitgewisseld over de Transmongolië Express en Madagascar met een Engels stel dat ook op wereldreis was, alleen in de omgekeerde richting.

Na een nachtje slapen in Johannesburg zijn we doorgevlogen naar Mumbai. Tijdens de vlucht gingen de “fasten seatbelt signs” geregeld aan vanwege het slechte weer en de hierdoor ontstane turbulentie, Edvar kreeg een déja-vu, maar gelukkig was het minder erg dan met de veerboot. Aangekomen in Mumbai bleek dat de bagage van Edvar niet was aangekomen, balen, maar hopelijk krijgen we die zondagochtend weer terug. De kabels voor het uploaden van de foto’s zitten ook bij deze bagage, dus die houden jullie nog even van ons tegoed.

Mumbai is een drukke stad, maar wel met veel sfeer, hele mooie gebouwen en tot nu toe vinden we India een leuk land. De mensen zijn vriendelijk en behulpzaam, alhoewel ze wel af en toe de waarheid een beetje verdraaien en niet snel toe zullen geven als ze iets niet weten. Ze proberen je bijvoorbeeld een te oude versie van de Lonely Planet te verkopen. Of een ander voorbeeld, onze taxichauffeur vanaf het vliegveld had geen idee waar ons hotel was en zat al compleet in de verkeerde wijk, hij sprak ook niet zo heel erg goed Engels.

In de stromende regen zijn we vanuit die eerder genoemde taxi tenslotte overgestapt naar een auto met twee Nederlandse meiden, die al drie weken in India waren en ook op zoek waren naar een hotel. Vanwege een congres zaten een heleboel hotels vol, maar onze eerste keus hotel had nog een kamer voor vier mensen vrij, dus daar zijn we om vijf uur ’s ochtends allemaal in ons bedje gekropen om een paar uur te slapen.

De beide dames Patricia en Shira wilden in eerste instantie zes weken reizen in India, maar wilden naar drie weken al naar huis, omdat het toch niet helemaal hun land was. Echter nadat ze twee dagen met ons op pad zijn geweest willen ze nu toch nog een poging doen om het noorden van India te verkennen. Dames laat even weten hoe het jullie is vergaan als jullie dit lezen!

Ondertussen hebben we “Trains at a Glance” van India te pakken gekregen, waardoor we makkelijk onze route en treinen kunnen bepalen. Nu nog kijken of we net zo makkelijk een ticket kunnen regelen, maar eerst willen we de terugkeer van de bagage afwachten. Vandaag de stadwandeling uit de Lonely Planet gemaakt en de dames zijn op weg naar het vliegveld om een vlucht naar Jaipur te regelen. Met een beetje mazzel kunnen wij zondag of maandag de trein pakken naar Jodphur ([GP:IND Jodhpur]). Verder gaat alles goed, allebei tot nu toe nog geen last van de “delhi belly” (diarree), waar India bekend om staat.

4 Reacties op “Van Tanzania, warm en droog naar Mumbai India vol de Monsoon in!”

  1. Judith en Gerben schreef:

    he kanjers,

    Hmmm regen neeh dat hebben wij hier de afgelopen weken echt niet gehad, haha. Ik moet zeggen ik vond het niet zo erg dat het weer hier niet super was. Hoe warmer het wordt hoe meer vocht ik vast ga houden. Ik word dan net zo’n bessie turf. Momenteel is het hier dus wel warm en volop zon…. nog even, als de kleine inderdaad de 8ste komt dan mag ik niet klagen. Alle dames van zwangerschapsgym die op 14 aug waren uitgeteld hebben inmiddels allemaal een kleine. Het kan raar lopen, die van ons zwemt nog vrolijk rond en heeft geen zin om vast te in de bekken te gaan liggen. Vorige week naar het ziekenhuis geweest om te kijken of daar een reden voor was. Er was niets aan de hand, maar wel weer de kleine op de echo gezien….jaaaaaaaaa we hebben haartjes gezien echt lachen.

    De verbouwing schiet al aardig op, intussen ben ik aan het schilderen geslagen dus ook de rest van het huis is bijna klaar haha. De kinderkamer is helemaal klaar, het bedje is al ingeslapen door Jesse. Wij slapen ook weer boven, wij moeten alleen nog een klerenkast zien te scoren. Gerben is nu druk met de badkamer ik zou het wel heerlijk vinden om na de bevalling te kunnen douchen zonder dat ik naar beneden hoef te lopen.

    Het verlof bevalt me prima, mis mijn werk niet eens, zegt wel weer genoeg denk ik.

    Geniet in Inda en we kijken uit naar jullie volgende beleving.

    liefs juger en wonder

  2. Yvo schreef:

    Hallo Edvar,

    Even nieuws over iets heel anders. Het 330 GTC artikel met je foto’s is gepubliceerd in Cavallino #160 van August/September.
    Heb ik net per e-mail vernomen van onze vriend John Barnes.
    Wie weet is er nog een exemplaar bij de lokale kiosk te vinden.

    Enjoy your trip.

    Ciao,

    Yvo

  3. Marcel Wallenburg schreef:

    Hallo globetrotters!

    Fantastische site, prachtige reis!
    Het leven is mooi, ook zonder Ferrari’s

    Je leeft maar één keer, fijn dat jullie er optimaal van genieten!

    Arrivedercie!
    Marcello

  4. Leonie en Bas schreef:

    Hallo!
    Wij zijn jullie kaartje niet verloren en het een heel mooie site. Leuk om, foto’s te zien van een ander op een plek waar je zelf net geweest bent! Wij zitten nu in mcLeod ganj, bij het huis van de Dalai Lama. Eindelijk een dagje niet zweten hier, gewoon een aangename 25 graden en een zonnetje! Heerlijk! Onze kamelen dorpjes tocht was ook erg leuk. Twee nachten onder de prachtige sterrenhemel geslapen. Toen door naar Jaisalmeer, waarschijnl ook nog 1 dagje toen jullie er waren , maar elkaar niet meer tegen gekomen. Daarna met de nachttrein naar Bikaner en gelijk door met de bus naar het Noorden, naar Amritsar. Prachtige gouden Sikh tempel en natuurlijk de grensceremonie bij de Pakistaanse grens gezien. Een paar duizend mensen aan beide kanten, die beide roepen dat hun land het beste is en met een hoop ceremoniele soldaten met grappige pasjes (monthy python is er niets bij!).
    Veel plezier in Agra en Varanasi. Wij sliepen daar bij Assi ghat, in het gali ? river view guesthouse. Simpel, met een prachtige uitzixht op de ganges, lekker rustig en heel vriendelijk. Je kan je laten ophalen vanaf het station voor 100 rps. Wij vonden het erg fijn om ’s ochtends de hassle van de riksjas links te kunnen laten liggen!

    Veel groeten,

    Bas en Leonie

India: Vriendelijke hardwerkende mensen, gestructureerde chaos!

Woensdag 15 Augustus 2007 door Daniëlle

India is een indrukwekkend land. Het land lijkt op geen enkel land dat ik ooit heb bezocht. De mensen zijn vriendelijk en werken hard voor hun centjes. Je ziet af en toe hele rijke tekenen, zoals bijvoorbeeld een Rolls Royce (530.000 euro), maar ook veel armoede. In de steden is het erg druk. Riksja’s (Tuk Tuk’s) zowel fiets als gemotoriseerde driewielers, die behendig overal tussendoor slingeren. Van het toeteren van de riksja’s, de scooters en de motoren wordt je af en toe horendol.

Hier tussendoor liggen of lopen koeien op de straat rustig te grazen. Straatkinderen en bedelaars zijn veel te zien. Ook zwerfhonden lopen overal rond. Dan heb je nog de karren met een koe, ezel, paard of dromedaris ervoor, die hier ook nog weer vrolijk tussendoor rijden. Wonder boven wonder hebben we nog geen echte ongelukken zien gebeuren.

Tuk Tuk         Camel Cart

Dan zijn we nog niet klaar met de beestenbende, want in veel steden zijn ook veel grondeekhoorns te zien. In Agra zie je overal op de daken apen en net kwam er een olifant langs het internetcafe gelopen. Verder ligt er door al die beesten en mensen veel stront en afval op straat, waar dan weer veel mieren en ratten op af komen. De ratten krioelen tussen de rails van de trein door, op een paar vierkante meter kun je er zo een stuk of zes zien.

Toch is er ondanks al deze drukte toch een bepaalde structuur en efficiëntie in India te vinden, die ik erg kan waarderen. Als je aan iemand iets vraagt, dan is het ook zo geregeld. Iedereen wil echter graag alles voor je regelen, dus af en toe voel je je net een cassettebandje, die de hele tijd “No thank you” af loopt te spelen. Na een dagje India ben je dan ook bijna moeër, dan na een dag hard werken. Gelukkig zijn wij na zes maand reizen nogal relaxed, dus ons maak je niet zo snel gek, maar ik kan me goed voorstellen, dat als je hier na een jaar hard werken naar toe gaat voor een ontspannende vakantie, je binnen een week weer naar huis wilt ;) .

Het weer is warm en vochtig (behalve in de woestijn), waardoor je snel weer warm en plakkerig bent. Door het stof en de uitlaatgassen zijn je kleren na een dag voor je gevoel ook niet echt meer schoon, maar ja, aangezien we niet zoveel kleren hebben en we niet elke dag willen wassen trek je ze nog maar weer een dagje aan. We hebben onze was vanochtend weer ingeleverd, dus dan hebben we onze rugzak weer vol met schone kleertjes :) .

Edvar’s bagage werd zondagochtend vroeg netjes afgeleverd in ons hotel in Mumbai, dus we konden dezelfde dag de trein naar Jodphur nog regelen. De treinen in India zijn prima, we zaten in een 3AC klasse, met voor Edvar iets te korte bedden en we kwamen anderhalf uur later aan dan gepland, maar verder en prima ritje. Via internet (www.irctc.co.in) kun je makkelijk je tickets boeken. Op je wagon kun je je namen in het Engels en in het Hindi terugvinden. Een apart gezicht is dat als je ’s ochtends een station in rijdt de halve Indiase bevolking langs de rails zit te schijten of te plassen.

Train

Het Indiase eten is nogal spicy, wat voor een keer best lekker is, maar wij houden toch meer van andere kost. De menukaart is ook zo ongeveer overal hetzelfde, dus dat is een beetje jammer. Aangezien wij toch wel echte carnivoren zijn missen we toch ook wel een lekkere steak, het meeste voedsel is hier vegatarisch. Echter yoghurt en melk is hier wel weer makkelijk te krijgen in allerlei shakes b.v. “Lassi’s”.

Na zes maanden reizen beginnen een aantal van onze schaarse bezittingen het toch op te geven. Mijn slippers hebben de wereldreis niet overleefd, maar dit was natuurlijk gelijk een goede reden om in Jodphur nieuwe te kopen en dat werden natuurlijk gelijk twee paar nieuwe leuke Indiase schoenen. Bij het bestijgen van een dromedariskar sneuvelde één van mijn broeken door een enorme scheur. Edvar’s toch al versleten schoenen zaten onder de schimmel, omdat ze blijkbaar niet helemaal droog in de tas waren gekomen na onze stortbui in Mumbai. Een shirt van Edvar wordt volgens mij ook niet meer het lichte blauw wat het ooit geweest is na onze zweterige woestijnsafari in Bikaner.

Rings      Sandals

Na het kopen van de schoenen sloeg de koopwoede toe en toen heb ik ook nog een paar armbanden gekocht voor 20 roepie (40 eurocent). Daarna hebben Edvar en ik voor 13 euro onze verlovingsringen gekocht, volgens mij geen echt zilver, aangezien onze vingers zwart/groen worden, maar voor de gein zijn ze wel leuk.

In Jodphur hebben we samen met de dames uit Mumbai (Shira en Patricia) en met Bas en Leonie het Fort bezocht en zijn we ’s avonds uit eten geweest. Terwijl we stonden te wachten bij de klokkentoren heb ik handenklapspelletjes gedaan met een aantal straatkinderen, die mij dan weer hun Hindi handenklapspelletje probeerden te leren. We hadden de grootste pret, totdat de politie eraan kwam en alle kinderen wegstoven.

Jodhpur      Mehrangarh Fort

Van Jodphur hebben we de trein gepakt naar Jaisalmer, een stoffige rit door de woestijn en in eerste instantie konden we onze zitplaatsen niet vinden, uiteindelijk toch nog nadat we eerst drie keer de verkeerde kant op waren gestuurd. In Jaisalmer hebben we het Fort bezocht en hebben een drankje gedronken bij een juwelier, die ons graag ringen had verkocht, maar ja die hadden we al ;) . Verder zijn we naar het meer gelopen en hebben we het poppentheater bezocht wat niet echt een succes was, aangezien wij de enige twee toeschouwers waren en het slecht te verstaan was en de muziek continue hetzelfde was.

Van Jodphur zijn we met de bus naar Bikaner gegaan, waar we een tweedaagse Safari hebben geboekt in de woestijn. We hadden Mama dromedaris met baby dromedaris van 6 maand oud en Papa dromedaris voor de kar. Onze kamelendrijvers waren Harphool, Mangilal en Bhagi Rath. Heerlijk om de stad te ontvluchten. De zonsondergang was leuk, alleen we hadden tien dorpskinderen erbij als toeschouwers, wat de romantiek toch enigszins verstoorde. ’s Avonds hebben we met zijn tweeën naar vallende sterren gekeken en heel wat wensen kunnen doen. We sliepen op de grond en werden half bedolven onder het zand wakker, maar voor een nachtje is dat best grappig. Ik heb ook nog een Hindi liedje geleerd van Harphool en hij twee Nederlandse liedjes van mij :).

Camel Safari      Rat Temple

Na onze Safari hebben we nog een bezoekje gebracht aan de rattentempel, heel apart. In Bikaner hebben we ook het Fort bezocht en aangezien alles in India snel gaat ging de rondtocht door het Fort met de officiële gids ook als een speer, dus we hadden af en toe het gevoel dat we de helft niet zagen. ’s Avonds weer in de trein gesprongen naar Agra waar we de komende dagen zullen verblijven om de Taj Mahal, Fatehpur Sikri en het Keoladeo Vogel Park te bezoeken.

6 Reacties op “India: Vriendelijke hardwerkende mensen, gestructureerde chaos!”

  1. Judith en Gerben schreef:

    he kanjers,

    Dominique heeft heerlijk liggen luisteren naar jullie belevenis! Ze gaf een mooie glimlach.

    Hahaha passen jullie wel een beetje op met dat geld uit geven, voordat je het weet is het op.

    Geniet en reis ze!

    liefs juger en dominique

  2. Rik Jan schreef:

    He Edvar en Danielle, ik vroeg mij eigenlijk af of de kans er nog inzit dat wij elkaar treffen in Kathmandu? Ik kom er 29 september aan. Volgens mij komen jullie dan of terug van de Everest regio, of jullie zitten al in China. Mocht je nog tips willen over slapen of trektocht regelen in Kathmandu, dan hoor ik het wel.

    Groet RIk Jan

  3. sandra schreef:

    Hoi, hoi,

    Leuk om weer jullie verhalen te lezen! Al die ratten op straat lijkt mij wel wat minder…… Laatst heb ik het gepresteerd om tijdens het werk 2 keer een muis in mijn overall tegen te komen. Niet prettig, mijn kleren en laarzen vlogen door de lucht. Hier in Nederland gaat alles gewoon door. Het weer is nog steeds niet echt zomers, maar dat mag de pret niet drukken. De bruiloft begint er nu echt aan te komen en dat begin ik te merken. Toch af en toe even zo’n vlaag van: hebben we dit wel geregeld…. enz. dan zijn jullie vast gewaarschuwd. Maar het gaat vast goed komen, we hopen gewoon op een beetje mooi weer. Stoppelhaene staat volgende week weer voor de deur. Op donderdagavond komt Krezip en nog een aantal andere artiesten zoals Jannus. (Niet dat je daar dus echt wat aan mist). Dat gaat vast wel gezellig worden. Met Marieke heb ik afgesproken om even de kermis te bezoeken. Daan, zullen we volgend jaar weer onze traditie van het bezoeken van de kermis op Stoppelhaene voort zetten, want dat zal ik missen dit jaar.

    Heb nog veel plezier daar!
    Take care!

    Liefs Michiel en Sandra

  4. sandra schreef:

    P.s.

    Leuke foto’s.
    Jullie zijn wel heel erg bruin……

    Liefs Sandra

  5. vinod bhojak schreef:

    hello,
    I am vino from Bikaner . you did camel safari with us I am very happy to see your website.

  6. Gertie Voskamp schreef:

    Edvar en Daniëlle

    Een mooi reis verslag.
    Groet
    Gertie

Heimwee? Nog niet, maar de gedachten dwalen wel af en toe af naar Nederland….

Zondag 19 Augustus 2007 door Daniëlle

Nee, heimwee daar hebben we gelukkig allebei nog steeds geen last van. Echter gebeuren er in Nederland natuurlijk ook van allerlei dingen, die we nu op afstand mee moeten maken. Denk bijvoorbeeld aan de geboorte van nieuwe kindjes (Simon, Lynn en Dominique), bruiloften (Jan en Ariena, Judith en Gerben en natuurlijk binnenkort Sandra en Michiel). Dit wisten we natuurlijk van te voren en de foto’s zijn natuurlijk hartstikke leuk, maar ik zou dat jonge grut toch graag in levende lijve willen zien en alle verhalen van de bruiloften van iedereen persoonlijk willen horen.

Met een beetje mazzel is mijn huisje aan de Raamstraat per 12 oktober verkocht (nog onder voorbehoud, dat de kopers de financiering rond kunnen krijgen). Jarno en Marion hebben al aangeboden, dat we de eerste maand in hun huis kunnen, omdat zij dan waarschijnlijk op vakantie zijn. Dit betekent echter wel dat we op jacht moeten naar een nieuw huisje in Deventer of omstreken. Edvar krijgt regelmatig emails van mensen, die hem aan het werk willen hebben ;) . Wat natuurlijk mooi is, want na 8-9 maanden niks doen hebben wij allebei wel weer zin om de armen uit de mouwen te steken.

Natuurlijk een andere ramp voor een echte Raaltenaar is dat ik dit jaar Stöppelhaene ga missen. Inderdaad natuurlijk de gezelligheid, het met iedereen bijkletsen en ook de kermis met het traditionele ritje in de zweefmolen. Meiden, bij deze beloofd, volgend jaar ben ik weer tot in de late uurtjes van de partij!

Natuurlijk klagen we niet, want gelukkig gaat het op het thuisfront allemaal goed en is er niks gebeurd (afkloppen) waardoor we hals over kop terug moeten naar Nederland. Maar in gedachten zijn we toch een beetje begonnen aan de terugreis en bezig hoe we ons leventje straks in Nederland weer op gaan bouwen.

India zit er ook al weer bijna op, want met veel geluk is het ons gelukt om voor morgen een vlucht te krijgen naar Kathmandu in Nepal. Ons bezoek aan de Taj Mahal op onafhankelijkheidsdag (15 augustus) was zeker de moeite waard, wat ons betreft heeft de Taj Mahal terecht een plaatsje verdiend als één van de zeven wereldwonderen.

Taj Mahal

In Fatehpur Sikri is het ronddwalen in de spookstad erg leuk, echter van de “verkopers/touts/gidsen/studenten” werden we knettergek, waardoor ik op een gegeven moment ook een jongetje heb gevraagd of hij al eens een mep met de lonely planet had gehad en toen begreep hij de boodschap eindelijk. Gelukkig konden we daarna even afkoelen in het Keoladeo Nationaal Park, waar we op onze gehuurde fietsen hebben genoten van mooie vogels en andere dieren.

Na Agra zijn we met de trein naar Varanasi gegaan. In deze trein liep zoveel schorriemorrie rond, dat we na al onze tassen aan elkaar vast te hebben geknoopt met één oog dicht nog wat hebben geslapen.

Ganges River

In Varanasi hebben we een boottochtje gemaakt op de Ganges en ruzie geschopt met de man van de boot, die op een niet al te nette wijze weer eens wat geld aan ons probeerde te verdienen. De cultuur en religie van India kun je volgens mij beter zoeken in de meer afgelegen gebieden. In Varanasi is alles zo toeristisch, dat het gewoon niet goed voelt. Zo konden we bij de crematie brandstapels uitstappen om alles eens rustig van dichtbij te bekijken. Ik ben in de boot blijven zitten, omdat ik het ook niet prettig zou vinden als er allemaal onbekenden op mijn begrafenis of crematie rond zouden lopen om dat eens van dichtbij te bekijken. Kort samengevat, we hebben wel weer zin in een nieuw land, dus Nepal we komen eraan!

7 Reacties op “Heimwee? Nog niet, maar de gedachten dwalen wel af en toe af naar Nederland….”

  1. Anja schreef:

    Hey bikkels!

    Niet te veel met Nederland bezig zijn hè? Gewoon nog ff genieten van alles en op de laatste dag mogen jullie aan Nederland gaan denken (welkom in mijn droomwereld. Hihi)

    Gisteren trouwens veel dieren gezien die jullie ook in al die verre landen hebben gezien. Namelijk in de Beekse Bergen! Had vrijgezellendag van Kim. Zij gaat op dezelfde dag trouwen als Sandra en Michiel.

    Kreeg nog een berichtje van Marieke en Bas vanaf IJsland; het is daar 5 graden…..Okay, het is hier geen zomer, maar altijd nog beter dan die 5 graden in Iceland!

    Nou, vulle wille in Nepal! Gaan jullie de Mount Everest beklimmen???

    Ciao!

    Greetz,
    Anja

  2. Anja schreef:

    ps (die ps heb ik van Sandra geleerd. Zie reactie hiervoor)

    Die foto waarop jullie de verlovingsringen laten zien zijn is echt iets voor op een trouwkaart! Hihi.

  3. Judith en Gerben schreef:

    he kanjers,

    Nee nog niet aan Nederland denken, nog gewoon even lekker genieten. Voordat je het weet zit je alweer in Nederland en draai je zo weer mee met de dagelijkse dingen.

    Hier is het flink zoeken naar een ritme en regelmaat. Gelukkig heeft Dominique een nachtritme gevonden waardoor we redelijk kunnen slapen. Overdag is ze nog zoekende. Wat wel erg leuk is is dat ze steeds meer wakker is. Je ziet haar ogen dan alle kanten opschieten.

    Bij mij zijn gelukkig er alweer heel wat kilo’s af, maar de vorm van mijn lichaam is ver te zoeken jippie olé ben net zo’n vierkant. Donderdag gaan we lekker op vakantie even er tussen uit. Als we thuis blijven blijft gerben alleen maar aan het klussen en dat is niet de bedoeling.

    Gerben was echt toe aan vakantie, hij kijkt er dan ook helemaal naar uit om lekker te gaan genieten met zijn 3en. Hij is van de week met Dominique onder de douche geweest echt een gaaf gezicht, genieten deden ze beiden hmmmm.

    Wat heerlijk joh dat je huisje zo goed als kwaad verkocht is. Weet je ook aan wat voor een mensen? jong of oud? stel? man? of een leuke vrouw voor je buurman?

    Geniet nog lekker van het reizen en tot horens….

    liefs juger en een glimlach van Dominique

  4. Barry, Timon en Joyce schreef:

    Hoi hoi, zou super zijn als jullie je appartement hebben verkocht. Ook wel weer leuk om een nieuw stekje te zoeken.Zo te lezen vermaken jullie je nog uitstekend en zijn we nog steeds jaloers als we al die mooie foto’s zien. Hier gaat alles prima, onze kleine kerel wordt al weer bijna 1 jaar.Groetjes van ons drietjes

  5. Jan en Ariena schreef:

    He lieverds,

    Geniet nog even van jullie reis en klinkt allemaal zo fantastisch. Het verbaasde mij wel dat het huisje waarschijnlijk verkocht is. Ik dacht dat gaat niet meer gebeuren.
    Samen in een nieuw huis beginnen is ook leuk. Wij hebben het trouwalbum ontvangen. Super mooie foto’s. Ik ben er heel trots op en Jan ook natuurlijk. Ivo heeft hele mooie dvd voor ons gemaakt. Ben er nu toch heel wijs mee. Je hoort en ziet dingen dat je denkt oh gebeurde er dat. Als jullie hier weer zijn dan moet je maar gauw een keer komen kijken. Nou zou jullie nu ook wel in levende lijven een knuffel willen geven.
    Dikke kus Ariena en Jan

  6. Moniek en Rob schreef:

    Hé toppers,

    Hier ook eindelijk weer eens een berichtje van onze kant. Ik had na de vakantie ook even wat bij te lezen zeg. Klinkt weer helemaal geweldig, maar inderdaad, nog niet bezig zijn met de terugreis en je leventje daarna, want voor je het weet zit je er weer midden in en denk je met weemoed terug aan de reis. Nog ff volop genieten dus en de rest komt wel weer. Wij kijken wel uit naar jullie thuiskomst.
    Hier gaat het allemaal prima. Lisanne’s 2e verjaardag was erg gezellig en ons dametje genoot van alle aandacht en vooral cadeau’s. Onze vakantie in Frankrijk was erg lekker. Via Parijs waar we een paar dagen zijn geweest, zijn we naar de Atlantische geweest. De temperaturen waren niet tropisch, maar de zon liet zich regelmatig zien en we mogen dan ook absoluut niet klagen.
    Nu maken we ons op voor het Stoppelhaene weekend. Zal wel weer gezellig worden. Het weer lijkt mee te vallen, dus ik ga morgen ook maar gezellig met Lisanne bij de optocht kijken.

    Dikke knuffel van ons alledrie

  7. Julius schreef:

    You guys look tired but almost there, we’ve settled down already and keep working evey day.
    Take Care Julius and Sara

Nepal, het dak van de wereld!

Maandag 27 Augustus 2007 door Daniëlle

Onze vlucht van India naar Nepal was erg vermoeiend, aangezien het zo’n enorme chaos was op het vliegveld van Varanasi. Geloof me, dit hebben we tijdens onze hele wereldreis nog niet meegemaakt! De check-in balie ging veel te laat open en iedereen liep te drukken en te trekken en we zaten in een veel te kleine ruimte met veel te veel mensen en een enorme lading bagage. Na heel wat handmatige checks en gedoe vertrok het vliegtuig dan ook veel te laat, wat ons niet echt verbaasde. Na een korte vlucht was de rust en organisatie op het vliegveld van Kathmandu dan ook een hele verademing. Het visum was snel geregeld voor 24 euro.

Zowel Edvar als ik waren allebei nogal gesloopt door onze reis in India, de drukte en de nachttreinen hadden blijkbaar hun tol geëist. Hierdoor hebben we ons in Nepal dan ook door een man vanaf het vliegveld naar een willekeurig hotel “Pilgrim Guest House” laten slepen. Het hotel beviel ons prima en Bhupendra leek ons wel een betrouwbare vent en daarom hebben we onze hele reis in Nepal en het groepreis gedeelte naar Tibet (wat je sowieso georganiseerd moet doen) uiteindelijk ook bij deze beste man (Bhupendra Adhikari, The Great Adventure Treks & Expeditions) geboekt. Eigenlijk is het wel even lekker om even “georganiseerd” te reizen.

De Nepalezen zijn een erg vriendelijk volk en deze mensen weten absoluut wat klantvriendelijkheid is en het is een goedkope reisbestemming. Tot nu toe bevalt Nepal ons dan ook prima en zou het wel eens op nummer twee kunnen komen kwa favoriete landen tijdens onze wereldreis (Canada staat nog op één). De natuur is hier schitterend en alhoewel het zeker wat overeenkomsten vertoond met India is het toch allemaal wat gemoedelijker en een stuk rustiger.

Na een dagje bijtanken in Kathmandu hebben we een aantal rondwandelingen gedaan in de stad. Kathmandu is een leuke stad met veel kleine binnenplaatsjes met stupa’s en tempeltjes. Een tijdje rondstruinen op Durbar Square is zeker de moeite waard, het enige wat ik jammer vond is dat de indrukwekkende gebouwen wel erg dicht op elkaar staan.

Stupa                       Statue

Tijdens onze rondwandeling kreeg ik nietsvermoedend lezend in mijn Lonely Planet plotseling een rode stip op mijn voorhoofd geverfd en werd ik bestrooid met bloemetjes, dit zou geluk moeten brengen, maar daar hangt natuurlijk wel een prijskaartje aan. Edvar had net tijd genoeg en was lang genoeg om zijn stip half te ontwijken en zijn reactie en ook de mijne maakte de beide heren duidelijk dat ze geen geld aan ons zouden verdienen.

Na Kathmandu zijn we vertrokken richting Chitwan National Park. We verbleven in het kleine plaatsje Sauraha, in het Jungle Safari Resort voor vier dagen. De mensen waren erg vriendelijk en de verschillende activiteiten (kano varen, jungle wandeling, vogels spotten, olifant rijden, bezoekje aan het olifanten fokcentrum, een culturele show, een rondleiding door het dorp en de jeep safari) waren goed georganiseerd. Het eten was ook prima en gevariëerd.

De eerste dag hebben we ’s ochtends niet veel dieren kunnen spotten vanwege de regen, maar ’s middags hebben we dan toch de neushoorn gezien (zelfs drie stuks, tweede dag nog één), die we in Afrika gemist hadden, dan natuurlijk wel de eenhoornige variant ;) . Verder in de overige dagen een aantal hertensoorten (spotted deer, sambar deer, barking deer), krokodillen (marsh muggers en gharials (gaviaal)) en verschillende vogels gezien, waaronder een mooie ooievaar (blauw met geel en wit) en tijdens onze tweede vogelspottochtje (erg aardig, speciaal voor ons, omdat het de eerste keer regende en we niet veel gezien hadden) een leuke marterachtige en stallen met mannetjes olifanten met de grote slachttanden.

Rhino      Elephant Riding

Wat ook geweldig was waren de Aziatische olifanten. Je hebt een mooi uitzicht vanaf de rug van een olifant. Je voelt je op die hoogte ook heel wat veiliger dan ik me voelde tijdens onze wandeling tussen meters hoog gras aan beide kanten van een smal pad, wetende dat er in hetzelfde gebied ook tijgers, neushoorns, beren en wilde olifanten rondlopen. Het beklimmen van de olifant tijdens het olifantenwassen via de slurf was ook erg grappig, grijp de olifant bij zijn oren zet je voet tegen zijn slurf en voor je het weet tilt hij je de lucht in, zodat je op zijn rug kunt klimmen.

Elephant Bathing           Climbing the Elephant

Het olifanten fokcentrum was ook erg informatief en de jonge olifantjes erg schattig. We werden hier aangevallen door “de kleine bitch”, die een beetje pissig werd toen ze geen eten van ons kreeg. Sommige kleintjes staan nog niet aan de ketting en deze dame liep dan ook vrolijk los rond en als er zo’n 200 kilo recht op je af komt rennen ga je toch graag opzij. Onze gids had duidelijk ervaring met dit soort puberaal gedrag en gaf haar een flinke tik op haar kop. Toch waren er meerdere tikken nodig, voordat madam haar moeder weer opzocht en ons met rust liet.

Edvar en ik zijn beiden niet erg gecharmeerd van de verschillende “cultural shows”, die we vaak ongewild op onze wereldreis, tijdens bijvoorbeeld het eten of als je in een bus zit en geen kant op kunt, voorgeschoteld krijgen. Echter de show, die we in Sauraha hebben gezien in het dorpstheater was goed georganiseerd, heel professioneel en met humor en die hebben we dan ook met een fooi beloond.

Gisteren zijn we met de bus van Chitwan naar Pokhara vertrokken en hier blijven we een paar dagen, voordat we vertrekken voor een baby trekking (Ghorapani (Poon Hill) naar Ghandruk loop) van zes dagen. Na onze trekking verblijven we een paar dagen in Pokhara, waarna we teruggaan naar Kathamandu. Vanuit Kathmandu vertrekken we op 8 september richting Tibet. In Nepal hebben we geen netwerk dus telefonisch zijn we uit de lucht. Voor iedereen, die zijn vakantie al achter de rug heeft, hoe was jullie vakantie en natuurlijk hoe was Stöppelhaene?

4 Reacties op “Nepal, het dak van de wereld!”

  1. Rik Jan schreef:

    Kleine reactie, in Kathmandu en Pokhara heb je zeker wel bereik met je mobiel, tenzijn je aangesloten bent bij de provider RiessenAir ofzo… Het kost je wel klauwen met geld. Je kunt beter vanuit je hotel voor ongeveer 90 roepies per minuut bellen. Leuke verhalen!

  2. Jeroen Nijs schreef:

    Hier bij OHRA vinden we het allemaal leuk om jullie belevenissen te volgen. En de foto’s zijn zeker de moeite van het bekijken waard. Nog veel plezier op jullie wereldreis.

  3. Annette Heinen schreef:

    Wat een verhalen kun jij schrijven Danielle! Ik weet een nieuw beroep voor je. Onze vakantie was heerlijk. Is alweer 4 weken geleden maar we kijken er nog steeds met heel veel plezier op terug. Ik heb geen bijzonderheden te melden. Werken blijft inspirerend en thuis loopt alles fantastisch en onze kinderen zijn gewoon de liefste!!! Tot snel!

    Liefs, Annette

  4. Judith en Gerben schreef:

    He kanjers,

    Ja onze vakantie zit er weer bijna op. We zijn er een weekje tussenuit geweest om even de verbouwingstress te ontlopen en lekker met zijn 3en te genieten. Het is ons ook wel goed bevallen alleen hadden we last van een spookje twee nachten lang haha. De kleine meid doet het goed ze gaat alleen steeds meer huilen terwijl er voor zover wij weten niets aan de hand is en wanneer je dan onwijs moe bent en er even helemaal doorheen zit dan kan je aardig gek maken. Maar die glimlach van haar maakt een hoop goed. Borstvoeding begint me nu aardig tegen te staan, denk dat ik daar maar een einde aan ga breien, over op de fles.

    De verbouwing schiet op het einde is in zicht jippie ole. Gerben maakt morgen de badkamer af. In onze vakantie heeft de vader van gerben de trap wit geverfd, onwijs gaaf geworden. Het laatste kamertje moet nog afgemaakt worden maar die laten we even voor wat het is. Die maken we leeg zodat we wel onze rotzooi erin kwijt kunnen.

    Nou zoals wij jullie kunnen volgen vermaken jullie jullie prima. Om eerlijk te zijn kijk ik er wel weer een beetje naar uit om jullie in levende lijve te zien….mis jullie onwijs!

    geniet nog lekker van de reis en tot het volgende verslag

    liefs juger en dominique

Bergje op bergje af, net als een stelletje berggeiten!

Dinsdag 4 September 2007 door Daniëlle

In Pokhara hebben we een wandeltochtje gedaan naar de World Peace Pagode. Allereerst met een roeibootje het meer overgestoken, met een tussenstop op het eilandje om de Varahi Mandir (Hindu tempel) te bekijken. Daarna een mooie klim de berg op met veel mooie vogels en vlinders naar de World Peace Pagode. Bovenop de berg hebben we vriendschap gesloten met een Duitse hond Rambo 2, die als adoptiehond het erg gezellig vond om met ons mee te lopen, totdat zijn ongeruste Nepalese eigenares hem op kwam halen. De terugweg via de andere kant teruggelopen naar de Devi’s Falls, een leuke waterval.

Varahi Mandir           World Peace Pagoda

Gisteren zijn we veilig teruggekomen van onze zesdaagse trekking van Naya Pul naar Phedi met overnachtingen in Tikedungha, Ghorapani, Tadapani, Ghandruk en Dhampus.

  • Dag 1: Pokhara (915 m) naar Naya Pul (1050 m) met de auto. Van Naya Pul (1050 m) naar Tikedungha (1577 m).
  • Dag 2: Van Tikedungha (1577 m) naar Ghorapani (2675 m).
  • Dag 3: Door het weer hebben we de tocht naar Poon Hill (3232 m) overgeslagen. Van Ghorapani (2675 m) naar Tadapani (2675 m).
  • Dag 4: Van Tadapani (2675 m) naar Ghandruk (1950 m).
  • Dag 5: Van Ghandruk (1950 m) naar Dhampus.
  • Dag 6: Van Dhampus naar Phedi (1113 m) en met de auto terug naar Pokhara.

Het was een leuke trekking, door kleine dorpjes en door mooie natuur. Vooral de watervallen waren erg indrukwekkend. Helaas hebben we de tweede dag ’s middags, de derde dag en de laatste dag nogal wat regen gehad. Hierdoor hebben we ook niet zo veel foto’s kunnen maken en had het geen zin om Poon Hill te beklimmen, omdat het uitzicht toch bagger zou zijn.

Trekking

De eerste dag voelde ik me een beetje slapjes en toen we op onze overnachtingsplaats aankwamen kreeg ik koorts. Dus maar vroeg het bed in en gelukkig voelde ik me de volgende dag al een heel stuk beter. Helaas bleek aan het einde van de tweede dag dat ik Edvar aangestoken had en dat hij nu koorts had.

Bij Edvar duurde het echter wat langer dan bij mij voordat hij beter werd en als Edvar ziek is krijgt hij kwa eten ook niks naar binnen, wat niet echt handig is als je zo’n vijf tot zes uur per dag bergje op bergje af moet. Maar hij is een bikkel en alhoewel met een iets langzamer tempo dan normaal, heeft hij toch de hele trekking af kunnen maken. Het ging langzaamaan beter en de laatste dag van de trekking heb ik hem beter verklaard :).

Onze gids Babu Ram Karki (website: www.greathimalaya.com email: mountain_guide1@yahoo.com) is een leuke vent om zes dagen mee door de bergen te trekken. Onderweg kwamen we af en toe andere toeristen tegen, maar niet heel erg veel, omdat we nog een beetje buiten het seizoen zaten. Door het regenachtige weer hebben we helaas niet veel van de mooie met sneeuw bedekte bergen kunnen zien. We hebben alleen een glimp op kunnen vangen van de Annapurna South (7273 m) en Hiunchuli (6441 m). Onderweg kwamen we twee Engelse dames tegen (Chirsty en Becky), waar we een paar avonden gezellig mee hebben zitten ouwehoeren.

Annapurna

Tijdens het lopen kregen we af en toe gezelschap van een aantal Nepalese honden, omdat ik natuurlijk weer te aardig tegen ze was geweest. Edvar zei telkens pas op anders hebben we er weer een adoptiehond bij ;) .

Toen we door onze taxi aan het einde van de trekking opgepikt werden hoorden we dat er drie bommen afgegaan waren in Kathmandu. In November zijn er verkiezingen in Nepal en dit soort belachelijke acties worden door kleine terroristische groeperingen gepleegd in de hoop de verkiezingen te sabboteren. Nepal was vroeger een monarchie en heeft nu een tijdelijke regering, die na de verkiezingen in november hopelijk wordt opgevolgd door een stabiele regering, die verbeteringen door kan voeren voor het land.

Het toeristenseizoen van Nepal begint pas in september en de kans is groot dat deze aanslagen effect gaan hebben op de stroom toeristen richting Nepal. Het is zo jammer dat een land met zulke vriendelijke mensen door een paar idioten, moeite zal hebben om zich verder te ontwikkelen, omdat veel inkomsten worden verkregen uit het toerisme.

2 Reacties op “Bergje op bergje af, net als een stelletje berggeiten!”

  1. Marieke schreef:

    Hallo daar!

    Eindelijk weer eens een berichtje van ons. Het wordt wel een kort berichtje want ik moet zo naar de training. Heb net veel plezier jullie verhaal over de trekking gelezen. Jammer dat het weer wat minder was maar desondanks klinkt het erg goed. Knap ook dat jullie het hebben volgehouden ondaks de koorts. Zaten er echte kuitenbijtertjes bij of ging het nog wel redelijk geleidelijk omhoog? Wij hebben de kuiten ook redelijk getraind tijdens de vakantie. Om wat te zien in Ijsland moet je toch wel regelmatig de berg op. Trouwens ook een echt fantastische bestemming. Misschien wat voor de huwelijksreis……….
    Stoppelhaene goed overleefd (behalve vrijdag overdag want toen was ik goed ziek van de drank). Het was natuurlijk wel minder gezellig zonder jou maar dat mag je volgend jaar dan in gaan halen! Na vakantie en Stoppelhaene nu alweer anderhalve week aan het werk en ik zit al helemaal weer in de dagelijkse sleur. Tip dus voor jullie om echt volop te blijven genieten want als je thuis bent dan zit je zo weer in de beslommeringen van alledag.

    Heel heel heel veel plezier nog. Doe voorzichtig en wees lief voor elkaar!!!!!!!!!!

    Liefs Marieke en Bas

  2. Michel (bovenbuurman) schreef:

    Hoi hoi,

    Hoe raar kan het lopen?? Ik ben op zoek naar reisinformatie over New Zealand en kom via via op de site van mijn benedenbuurvrouw waar het het laatste halfjaar wel heel erg rustig is ;)

    Ik vind het erg leuk om je/jullie belevenissen te lezen en ik doe er nog inspiratie op voor nieuwe vakanties ook!! Ik zie dat China/Tibet nu op de planning staat. Daar ben ik vorig jaar een maand geweest en vond het helemaal super!

    Natuurlijk wens ik jullie nog veel plezier en veel nieuwe avonturen. Aan het schema te zien gaat dat wel lukken!!

    Groetjes,
    Michèl

Een aantal wegblokkades door landverschuivingen, maar uiteindelijk hebben we Tibet bereikt!

Maandag 17 September 2007 door Daniëlle

Op 8 september werden we ’s ochtends in Kathmandu opgepikt om al lopend afgezet te worden bij onze bus, die ons naar de grens tussen Nepal en Tibet/China zou brengen. Met een internationale groep (1 Australier (Michael), 1 Francaise (Marie-Laure), 2 Amerikanen (Kate en Linda), 2 Duitsers (Markus en Steffi), 1 Canadese (Julie), 2 Engelsen (Rachel en Tom), 2 Israeliers (Shirly en Lea) en 3 Nederlanders (Maroesja, Edvar en ik)) werden we in een bus gestopt op weg naar de grens. In de regen een ontbijtje gehad en daarna werd de weg langzaamaan slechter.

Het grappige was dat iedereen bij een ander lokaal reisbureautje in Kathmandu zijn reis geboekt had, maar dat de betaalde prijzen, maar ook de beloofde programma’s (andere hotels, andere bezienswaardigheden) niet echt overeenkwamen. Terwijl uiteindelijk de trip door de organisatie Greenline werd uitgevoerd.

In de bus kregen we van Mac de Nepalese gids een papier uitgereikt waar extra informatie over de reis in stond. Alleen helaas een beetje mosterd na de maaltijd aangezien het nu op moment van vertrek de aangeraden 100 dollar cash, warme kleren, slaapzak, zonnecreme, zonnehoed, zonnebril en sportieve schoenen nu niet meer te regelen waren. Gelukkig hadden wij toch alles bij ons, omdat wij niet terug zouden komen in Kathmandu. Dus een tip voor Greenline: zet dit formulier op jullie website, zodat elk reisbureau deze uit kan draaien en van te voren mee kan geven aan de mensen, die een Tibet-trip boeken.

Op een gegeven moment werd de weg zo slecht en kwamen we tot stilstand bij onze eerste landverschuiving. Rugzak opgeknoopt en zelf onze bagage gedragen aangezien het niet echt heel ver was. Mensen, die gebruik maakten van een porter moesten hiervoor 200-300 Nepalese roepies betalen. Aan de andere kant van de landverschuiving werd ons medegedeeld, dat we 500 Nepalese roepies per persoon moesten betalen voor het vervoer tot aan de grens en dat er nog een tweede landverschuiving zou zijn en als we dat niet wilden betalen dat we dan niet op tijd bij de grens zouden zijn. Complete chantage dus.

Uiteindelijk werd er na veel geouwehoer een compromis gesloten: 150 Nepalese roepies tot aan de tweede landverschuiving en 150 Nepalese roepies, die we pas zouden betalen als we de grens bereikten. De tweede landverschuiving zijn we rara niet tegengekomen. Toen ik de gids hierop aansprak gaf hij aan dat dat de rivier was waar we doorheen gereden waren. Onzin natuurlijk want die rivier loopt altijd over die weg. Aangezien hij dondersgoed wist dat hij de boel belazerde, liep hij maar gauw weg om een verdere confrontatie met die lastige Nederlandse te voorkomen. Het is natuurlijk raar dat je als toerist moet opdraaien voor het vervoer na de landverschuiving, aangezien je voor de hele route hebt betaald en landverschuivingen eerder regel dan uitzondering zijn. De bus voor de landverschuiving heeft tenslotte ook minder benzine verbruikt dan gepland.

De organisatie bij de grens was ook nogal chaotisch en duurde veel langer dan volgens mij nodig was. Als je nou eerst de gezondheidsverklaring uitdeelt, dan kan iedereen die vast invullen, dat scheelt tijd. De bagage werd ontsmet met een of ander apparaat. Daarna kon onze Nepalese gids onze Tibetaanse gids, die het stokje van hem over moest nemen niet vinden, dus moesten we weer lang wachten.

Na een drukke dag kwamen we eind van de middag aan in Zhangmu met de jeeps. Aangezien onze Tibetaanse gids nog geen reisvergunning had geregeld en het kantoor nu dicht was moesten we weer wachten. Uiteindelijk was het hem toch gelukt om de reisvergunning te regelen, echter leek het hem verstandig, dat we een nacht in Zhangmu zouden blijven. De volgende ochtend vroeg op, omdat we voor vijf uur langs een controle post moesten zijn. Na een uurtje rijden stuiten we op onze tweede landverschuiving en deze was heel wat ernstiger dan de vorige.

Na een paar uur in de jeep geslapen te hebben werden we wakker, doordat een tweede lading modder en drek naar beneden kwam zetten op de plek van de reeds anwezige landverschuiving. Ik begon me wel af te vragen hoe veilig wij daar stonden met onze jeeps….. Uiteindelijk werd besloten om terug naar Zhangmu te rijden. De communicatie over wanneer de landslide opgeruimd zou zijn was nogal onduidelijk en dat leverde bij veel mensen nogal irritatie op. Aangezien het een overmachtssituatie was hadden wij zoiets, we wachten wel op de dingen die komen gaan.

Na drie nachten in Zhangmu doorgebracht te hebben zijn we met de hele kolonne jeeps weer richting de controlepost gereden. Daar liepen de gemoederen hoog op tussen de Tibetaanse jeepbestuurders en de Chinese militairen van de controlepost. Uiteindelijk bleek de weg vrij te zijn, maar moesten we wachten tot al het verkeer van de andere kant langs het gevaarlijke landverschuivingsstuk was, voordat wij konden gaan rijden. Eind van de middag van onze vierde dag konden we eindelijk verder.

Al dat wachten heeft wel een echt groepsgevoel gecreeerd wat erg gezellig was. Onze groep was ondertussen uitgebreid met twee Russische dames, twee Spanjaarden, drie Fransen, twee Duitsers en drie Amerikanen die al geruime tijd in Nepal wonen.

Onze gids Tempa en onze jeepbestuurder Tenzin bleven vriendelijk en vrolijk ondanks de omstandigheden, waar zij uiteraard ook niks aan konden doen, petje af. De vierde nacht hebben we doorgebracht in het plaatsje Nyalam. De vijfde nacht in het plaatsje Shigatse waar we het klooster hebben bezocht en op verzoek van Julie langer mochten blijven om ook de Cora (bedevaartsrondje om het klooster) te lopen en het oude stadsgedeelte te bekijken. Hier is het ons ook gelukt om een pinautomaat te vinden, die niet alleen in het Chinees was.

Door de hoogte en de hoge passen onderweg kregen Edvar en ik allebei last van hoogteziekte. Ik was vooral heel moe en af en toe duizelig en Edvar kreeg ook last van hoofdpijn. Door de vermoeidheid en de hoogteziekte hebben we elkaar voor het eerst tijdens onze wereldreis echt bij de kop gehad, maar we hebben het gelijk weer goed gemaakt hoor!

Na Shigatse zijn we doorgereden naar Lhasa, waar we de laatste twee nachten hebben doorgebracht. Het programma (Drepung klooster, Sera klooster en het Potala Paleis) voor Lhasa werd door onze vertraging in 1 dag gepropt, waardoor we de Jokhang tempel hebben gemist, maar die gaan we waarschijnlijk vandaag zelf nog even bewonderen. De groep heeft uiteindelijk geld teruggeeist voor de niet bezochte bezienswaardigheden, maar wij waren het daar niet mee eens, aangezien het om een overmachtsituatie ging en hebben dan ook bij de gids aangegeven dat wij het geld niet terug wilden hebben.

Onze eerste indruk van Lhasa was niet echt zoals we verwacht hadden, namelijk in de buurt van ons hotel bevonden zich voornamelijk pornoshops. Lhasa is echt super modern, neon reclames en hoge moderne gebouwen, de banken zijn tegenwoordig ook op zaterdag open en de pinautomaten werken prima, vooral handig in het bankgebouw met een bewaker erbij. Het eten is hier geweldig, bijvoorbeeld de Peking Eend en de Chinese Hot Pot, dus daar zijn we lekker van aan het smullen.

In China worden bepaalde websites geblokkeerd, waaronder onze fotowebsite Flickr. Helaas houden jullie de foto’s dus nog even van ons tegoed. Vanavond vertrekken we met de trein van Lhasa naar Xining en proberen hier zo snel mogelijk een trein te boeken richting Chengdu en als dat niet lukt richting Xian. Chengdu en Xian staan in ieder geval beide op de planning, voordat we richting Beijing gaan waar het ons hopenlijk lukt om de Trans Mongolie Express te regelen, de email naar het consulaat is onderweg, dus we wachten met smart op een reactie.

4 Reacties op “Een aantal wegblokkades door landverschuivingen, maar uiteindelijk hebben we Tibet bereikt!”

  1. Sjoerd schreef:

    Dus niet echt de Lhasa zoals we die kennen uit ‘Seven years in Tibet’ ;)

  2. Moniek en Rob schreef:

    Hé wereldreizigers,

    Jeetje wat zijn jullie al lang weg en wat hebben jullie toch enorm veel gezien. Het einde begint nu echt wel aardig in zicht te komen en dat vinden wij natuurlijk niet zo erg.
    Hier gaat alles zijn gangetje. We hebben weer veel leuke en drukke weekenden achter de rug met Stoppelhaene, de vrijgezellenfeestjes en de bruiloft. Deze waren allemaal bijzonder geslaagd. Als het goed is komen de Newly Weds morgen thuis van hun Honeymoon.
    Mijn buik begint al behoorlijk in omvang toe te nemen en af en toe denk ik dat ik al iets voel. Ik ben nog wel wat moe, maar mag verder niet klagen. Morgen ga ik maar eens op zoek naar aangepaste kleding. Lisanne is zoals altijd het zonnetje in huis. Ze begint zo lekker te kletsen, echt heel gezellig en je lacht je dood. Genieten dus!

    Nou, veel liefs weer van deze kant.
    Rob, Moniek en Lisanne

  3. Judith en Gerben schreef:

    He kanjers,

    Hmmm ik ooit eens ergens gelezen dat Lasha bestaat uit een hotel met honden die ’s nachts de hele boel wakker houden. Zodra je Lasha verlaat er dan niets meer te doen is. Ik zit ondertussen hard te denken wat de titel van dat boek was, doet er ook niet toe. Als jullie jullie maar lekker vermaken en zo te lezen doen jullie dat nog steeds.

    Hier komen we langzaam weer met twee benen op de grond en nemen weer deel aan het dagelijks leven. Komen we erachter dat er nog meer is dan ons 3en haha. Dominique doet het goed en vindt het nog steeds leuk om ’s nacht nog even wakker te worden voor een fles. Papa en mama vinden dat wat minder. Ik probeer het nu te rekken met de speen. Ze begint steeds meer te lachen en te reageren.

    Beetje bij beetje gaan de kilo’s er af jajaja kan alweer wat eigen broeken dicht krijgen heerlijk gewoon. Ik ben die zwangerschapskleding helemaal zat. Vanmiddag naar de verloskundige voor de evalutie en dan mag ik weer lekker aan het sporten, pfff moet me er dan wel toe gaan zetten, want ik ben bang dat mijn conditie 0,00 is. Ik keek er al die tijd naar uit om te mogen gaan sporten nu het zover is….hahaha

    Geniet nog lekker van het reizen!

    liefs juger en dominique

  4. Shira schreef:

    Hoi daar!
    Hier dan eindelijk een berichtje van ons (die twee chagerijntjes uit Mumbai;)). Heb inmiddels alle verhalen gelezen, echt hartstikke leuk om jullie zo over de wereld te volgen!
    Wij zijn trouwens een paar dagen eerder naar huis gegaan, terug in mumbai werden we allebei heel ziek en we konden geen fatsoenlijk hotel vinden (jaja alles beneden de 70 euro zat weer eens vol), dus zijn we wat eerder naar huis gevlogen. We zijn daar op het vliegveld en in nederland nog naar de dokter geweest die ons beide vertelden dat we een darmparasiet hadden en een hele lading pillen meegekregen. Patricia loopt nog dagelijks over te geven (dat duurt dus nu al meer dan een maand), maar het gaat steeds beter!
    De reiskriebels zijn toch wel doorgezet trouwens ondanks onze twijfels haha. Voor volgend jaar hebben we al weer allemaal wilde plannen en we willen eigenlijk ook nog steeds Varanasi zien (en Nepal en Tibet natuurlijk).
    Wel jammer dat jullie daar ziek zijn geworden, hopelijk gaat het nu beter en kunnen jullie nog volop genieten van het laatste deel van jullie reis. Lijkt me echt een belevenis die express! Hoop dat het een beetje meezit met alles regelen, dat is geloof ik niet de sterkste kant van Azie zo te horen ;)
    Veel succes en plezier en tot het volgende verslag:)
    groetjes en liefs Shira en Patricia

De aanhouder wint, Rusland we komen eraan!

Zaterdag 29 September 2007 door Daniëlle

In Xining lukte het ons om gelijk een treinkaartje te regelen richting Chengdu, dus van Xining hebben we niet meer gezien dan een nachtje in een hotelletje vlak bij het station. In Chengdu hebben we de eerste dag door de stad geslenterd. Chengdu is ook een zeer moderne stad, maar voor een dagje best leuk om te verkennen.

De tweede dag zijn we ’s ochtends naar het pandacentrum gegaan om de Grote panda en de Rode panda te bewonderen. Panda’s zijn kleiner dan de zwarte beren in Canada, maar zeker de kleintjes zijn erg schattig.

In Chengdu zaten we in Sims Cozy Guesthouse en hier hebben we heerlijk een middagje doorgebracht met Nederlandse tijdschriften lezen, die door vorige gasten waren achtergelaten. ’s Avonds zijn we weer op de trein gesprongen richting Xian.

De eerste dag in Xian hebben we eind van de middag en ’s avonds weer heel wat voetstappen achtergelaten in deze wederom grote moderne stad. Er was veel te doen op straat en een gezellige boel rond de kloktoren en de tromtoren. Hierna zijn we doorgelopen naar de Big Goose Pagode om naar het fonteinspektakel te kijken, de grootste van Azie. Hier waren ook weer heel wat Chinezen op af gekomen, dus ook hier een gezellige mensenmassa.

De volgende dag zijn we naar het Terracotta leger gegaan, absoluut indrukwekkend. Men is nog steeds druk bezig met het opgraven van de beelden, die nog onder het ingestorte dak liggen, leuk om te zien. Daarna moesten we weer opschieten om de trein te halen richting Beijing, die alweer om drie uur ’s middags vertrok.

Maandag zijn we aangekomen in Beijing en zijn maar eens op pad gegaan of iemand ons aan treintickets kon helpen en een Russisch visum. Het zat ons niet echt mee, want Monkey Shrine kan alleen Russische visa regelen in Hong Kong, omdat ze niet bepaald op goede voet staan met de Russische ambasade in Beijing. Vanwege de nationale feestweek in China, die begint op 1 oktober zou het hen niet meer lukken om onze paspoorten op tijd terug te krijgen.

Bij CITS en BTG konden ze ons alleen aan treintickets helpen als we al een Russisch Visum hadden. Beide een tikkeltje sjachie van het geslenter door half Beijing zonder resultaat, zijn we eerst maar eens een hamburger gaan eten bij de Mc Donalds. Daarna hebben we als laatste toevlucht een email gestuurd naar http://www.visatorussia.com in de hoop dat zij ons konden helpen aan de uitnodigingsbrief en voucher van een Russische tourorganisatie.

De volgende ochtend vroeg ons nest uit om de email te checken en we hadden een niet al te bemoedigende email terugontvangen, dat het consulaat in Beijing over het algemeen niet akkoord gaat met een copy, maar de orginele uitnodigingsbrief en voucher wil hebben. Deze zouden ze ons toe kunnen sturen, maar dit zou vijf werkdagen in beslag nemen en dan zou het al weer 1 oktober zijn en het consulaat waarschijnlijk gesloten. Ze raden ons aan om contact op te nemen met het Russisch consulaat.

Om kwart voor negen stonden we dan ook bij het Russisch consulaat op de stoep en om 11:00 waren we aan de beurt met nummer 25. Ja, inderdaad het schijnt hier vaak zo druk te zijn dat ze nummertjes uitdelen om de orde te bewaren, aangezien Chinezen nogal graag voorkruipen, gelukkig zijn de Russen hier ook niet van gediend, dus worden ze linea recta teruggestuurd.

De Russische dame was zeer vriendelijk en gaf aan dat een uitdraai van de email geen probleem zou zijn en dat we ook een copy moesten maken van ons Chinese Visum. Dinsdagmiddag dus alle papierwinkel geregeld (benodigheden zie consulaat in Beijing: http://www.russia.org.cn/eng/?SID=23&ID=8):

* Orginele Paspoort
* Copy van je Paspoort
* Copy van je Chinese Visum (Aangezien wij een papieren visum hebben, vanwege Tibet)
* Ingevuld applicatieformulier (Kun je downloaden van de Russische website)
* Een Pasfoto
* Uitnodigingsbrief en voucher van een Russische reisorganisatie (Te koop op www.visatorussia.com) Geef aan hoe je gaat reizen, vliegtuig/trein en welke plaatsen je wilt verblijven en hoe je Rusland in en uit gaat.
* Bewijs dat je een ziektekostenverzekering/reisverzekering hebt, die ook Rusland dekt (Reisverzekeringen zijn vaak niet geldig als je langer als drie maanden reist of hebben alleen dekking in Europa, wij hebben een reisverzekering bij Delta Lloyd met werelddekking en we mogen hiermee een jaar lang reizen). Copien van de voor en achterkant van je reisverzekerings/ziektekostenpasje zijn voldoende.

Woensdag dus weer op tijd naar de ambassade. Met een spoedprocedure konden we voor 82 dollar (prijs verschilt per nationaliteit) ons visum dezelfde dag om half twaalf ophalen. Vanwege 1 oktober en aangezien we graag eind oktober thuis willen zijn hebben we besloten om maar af te zien van nog meer geregel om ook nog een Mongools visum te regelen. Een supersnelle stop in Mongolie (woestijntochten zijn nu toch te koud en Ulan Bator schijnt niet super interessant te zijn) en de extra kosten van het visum leken ons niet de moeite waard en daarom nemen we nu de Trans Manchurije Express om Mongolie heen.

’s Middags zijn we op jacht gegaan naar treinkaartjes en in Beijing mogen ze geen Russische treinkaartjes verkopen, dus we konden alleen ons treinkaartje van Beijing naar Irkutsk kopen, dus onze vervolgreis moeten we in Irkutsk regelen. Ze probeerden ons eerst een deluxe kaartje te verkopen, aangezien de hardsleepers uitverkocht zouden zijn, maar uiteindelijk had de vriendelijke dame bij BTG een oplossing, voor hetzelfde geld als een treinkaartje naar Irkutsk kon ze een hardsleeper treinkaartje regelen een station verder dan Irkutsk. De planning is dat we drie dagen in Irkutsk zijn om vervolgens door te reizen naar Moskou en hier een paar dagen te blijven en dan door naar St. Petersburg, waar we ook een paar dagen zullen zitten, voordat we de trein naar Helsinki nemen en daarna de boot naar Rostock in Duitsland en dan met de trein terug naar Nederlandse bodem. Details volgen zodra we er meer over weten.

Een aantal mensen van onze Tibet groep is nu ook in Beijing dus met Michael en Marie-Laure hebben we al een aantal keren lekker gegeten en gisteravond was Tom ook van de partij. Voordat we vanavond de trein in stuiteren richting Rusland gaan we nog een laatste keer met zijn vijfen eten.

Donderdag hebben we het Tianamenplein bekeken, dat al aardig in het teken van de Olympische spelen staat en hebben we een paar uur door de Forbidden City gestruind. ’s Avonds hebben we genoten van Chinees Theater, met allemaal verschillende onderdelen, waaronder Folkmuziek, Opera, jongleren met een vaas, Kong Fu, schimmenspel en cabaret, alhoewel we van dat laatste niet veel begrepen, aangezien ons Chinees niet zo denderend is ;) .

Gisteren hebben we de Chinese muur beklommen en kunnen we ook het vijfde wereldwonder op ons lijstje afvinken :) , nog twee te gaan. Edvar is nu druk bezig om blind (de foto’s zelf zijn niet te zien), foto’s op de website te uploaden en tekstjes erbij te zetten. Dus als de tekst niet klopt met de foto, snap je waarom ;) . Het zijn de foto’s totaan Lhasa, de rest volgt een andere keer. Tot aan de volgende update!

Potala Palace Lhasa       Monk

5 Reacties op “De aanhouder wint, Rusland we komen eraan!”

  1. hans en erna schreef:

    Hallo Edvar en Daniëlle
    Nou dat heeft heel wat voeten in die chinese aarde gehad, om alle “papieren”voorelkaar te krijgen…..maar het is gelukt….volhouders hè!!!!
    hartelijk dank voor jullie mooie kaart, is op 26 sept. aangekomen.
    echt wel……. we genieten nog steeds van de interessante reisverslagen en de prachtige foto’s
    we wensen jullie een heel goede 70 uur durende reis naar Irkutsk en vervolgens naar Moskou.
    heb het goed en houd het goed met elkaar
    hartelijke groeten Hans en Erna

  2. tsjerk en annegien veenstra schreef:

    Hallo Edvar en Danielle,
    We volgen jullie vrij geregeld en hebben ontzag voor jullie ondernemingsgeest en energie. Weer thuis zou je een handige handleiding voor wereldreizigers kunnen maken.
    Als jullie thuis komen, zijn Maarten en Wilma inmiddels verhuisd; dat moet een vreemde gewaarwording zijn.
    Dat jullie het volhouden steeds zo’n uitvoerige website te vullen is op zich al bijzonder. Nog veel plezier het laatste loodje en tot ziens,
    Annegien en Tsjerk, Burgum

  3. rudi schreef:

    vinden jullie het goed als ik de informatie over het krijgen van een russisch visum en een treinkaartje voor de trans manchurei (deels) gebruik in een artikeltje op een reiswebsite voor backpackers?
    ik schrijf namelijk voor www.aroundtheglobe.nl en krijg daar regelmatig de vraag hoe je dit vanuit china kan regelen. ik heb al een heel verhaal over de trans-mongolie expres vanuit nederland maar mis nog goede info over vanuit china.

    groetjes rudi

  4. claudy en marc schreef:

    Hoi Edvar en Danielle,

    Nog een paar weekjes en dan hoef je (voorlopig) geen reizen meer te plannen. Geniet er nog maar even van. Over een paar weekjes zitten jullie weer in Nederland. Ook wel weer leuk he. Dan hoeven we niet meer op foto’s te bekijken hoe het met jullie gaat, maar kunnen we jullie weer in het echie zien.
    Tot gauw.
    Groetjes Marc en Claudy

  5. Russian Visa schreef:

    Your article is much more informatics for all of the visitor or tourist. I am very happy to read it. This is really very nice. Thank you for it. :lol:

De planning van ons laatste stukje wereldreis!

Woensdag 3 Oktober 2007 door Daniëlle

Ja, ja het einde is in zicht en als alles volgens de onderstaande planning verloopt zijn we 20 oktober weer thuis! We zitten op het moment in Irkutsk Rusland. Het treinkaartje voor Moscow is geregeld, maar de rest moeten we in de specifieke plaatsen zien te regelen, dus als er een kink in de kabel komt, zullen we het jullie laten weten.

Planning:

  • Vrijdag 5 oktober trein naar Moscow
  • Maandag 8 oktober t/m 12 oktober Moscow
  • Vrijdag 12 oktober trein naar Sint Petersburg
  • Zaterdag 13 oktober t/m 17 oktober Sint Petersburg
  • Woensdag 17 oktober trein naar Helsinki, Finland
  • Donderdag 18 oktober boot naar Rostock, Duitsland
  • Zaterdag 20 oktober trein via Hannover naar Deventer, aankomst 17:42

Sorry broerlief en schoonzus en kleine neefje Sven, het ziet er naar uit dat we elkaar toch nog een maandje langer moeten missen snif…… :(

10 Reacties op “De planning van ons laatste stukje wereldreis!”

  1. Hein schreef:

    Alvast welkom terug in dit regenachtige landje. Geniet nog van het laatste restje reis!

  2. Silvia Smal Faverey schreef:

    Edvar en Danielle,

    Geniet er nog maar dubbel en dwars van!
    Heel veel plezier.

    Groeten,
    Silvia

  3. Anja schreef:

    Jemig, wat gaat dat snel hè zo’n reis? Geniet nog even lekker van de laatste maand en tja…tot snel!
    X
    Anja

  4. Agata en Dion schreef:

    Wat vliegt de tijd !
    Veel fun dit laatste deel van jullie reis.
    Gr. uit Deventer.

  5. Natalja Marcuk schreef:

    Hei you Russians,

    I envy you guys again :-) ?! Being born in USSR I have never been to Irkutsk! Enjoy! be carefull what you eat and here follows some russian words:
    - spasibo - dank-je/u
    - menija zovyt - ik heet …
    - my xotim kushat - wij hebben honger :-)
    - do svidanja - tot ziens :-)

    greetings from Ukrainian one :-)
    eat some nice peljmeni (raviolli) and don’t drink toooooo much vodka

  6. lorenzo e ricardo schreef:

    what a beautiful trip ! we envy to you.
    we would want to be to your place. better still with you.
    big emabraces and a kiss !!

    ciao !

    lorenzo e ricardo

  7. Moniek en Rob schreef:

    Bijna thuis!!!! Ik weet niet of jullie dat ook zo fijn vinden, maar wij wel. Het lijkt mij dat als je na zo’n lange tijd de reis richting huis hebt ingezet, je ook wel erg graag thuis wilt zijn en iedereen weer wil zien. Maar, geniet nog lekker van de laatste week. Een hele fijne terugreis zonder vertragingen gewenst en we zien jullie snel!

    Liefs,
    Rob, Moniek en Lisanne

  8. Anja en Freek schreef:

    Hey Bikkels!

    Jemig, nog een paar daagjes en dan zijn jullie weer back in town. Kunnen jullie nog wel Nederlands? ;-)
    Geniet nog ff van de laatste indrukken en schiet nog wat rolletjes vol!

    Tot gauw!

    X
    Anja en Freek

  9. Björn schreef:

    Hoi Edvar en Danielle,

    Wat een reis zeg! Jullie zullen er wel van moeten uitrusten……. :-)
    Een paar mooie laatste dagen in ieder geval.
    Groet,

    Björn

  10. Jeroen schreef:

    Hallo Edvar en Daniëlle,

    Van harte gefeliciteerd met je verjaardag, Edvar. Nog een paar dagen genieten en dan zien jullie je familie en vrienden weer. Tot ziens.

    Groetjes,
    Jeroen

Onze eerste indruk van Rusland

Vrijdag 5 Oktober 2007 door Daniëlle

In Beijing zijn we op de trein gesprongen op weg naar Irkutsk. Drie dagen treinen, waarvan een halve dag wachten bij de grens voor alle formaliteiten bij de Chinese en Russische grens en het verstellen van de wielen, zodat onze trein niet zou ontsporen op de Russische rails. De grenscontroles vonden gewoon plaats in de trein en in Rusland konden we een paar uur de benen strekken op het perron van Zabaikalsk, terwijl de wielen van de trein versteld werden op een stukje dubbelspoor.

Beijing to Moscow

Een grappige gewaarwording is dat we regelmatig voor Russen aangezien worden met onze blonde koppies met haar. Een stortvloed aan Russisch wordt er dan over je heen gegooid en je kunt er geen speld tussen krijgen en weinig kaas van maken ;) . De meeste Russen kunnen geen woord Engels en met het korte stukje Russisch achterin de Lonely Planet blijft de communicatie lastig. Maar we leren langzaam en een vriendelijke glimlach, doet zelfs de meeste enigszins afstandelijke koele Russen smelten. Op straat worden we verder ook door niemand aangesproken, wat voor de verandering ook best lekker is.

Het vertalen van het Cyrilisch alfabet naar het Romaanse alfabet gaat langzaamaan ook beter en dan kun je veel woorden ook al beter begrijpen/vertalen. De eerste avond hebben we een uur naar een Russische menukaart zitten staren en uiteindelijk schoot een vriendelijke Pool, die zowel Engels sprak als Russisch ons te hulp en kregen we toch nog wat te eten ;) .

De Russen zijn op zich aardige mensen en willen je best helpen als je een poging doet om je verstaanbaar te maken in het Russisch. Dit is het eerste land waar je met Engels niet ver komt. De jongere garde spreekt zo hier en daar wel iets Engels en vindt het dan ook wel leuk om je te helpen met de vertaling van het Russisch.

Irkutsk is een leuk stadje, een beetje somber en vervallen, maar met heel kleurrijke kerkjes en oude houten huisjes. Het verkeer raast hier echt op topsnelheid voorbij en we hebben al heel wat kopstaartbotsingen gezien de afgelopen dagen. Gisteren zijn we naar het Baikal meer geweest, maar het weer was een beetje pet. We hadden zelfs de eerste natte sneeuw. De meeste tijd hebben we dan ook doorgebracht in een cafe om weer warm te worden en om naar de gedraaide DVD’s te kijken van King Arthur, Braveheart en First Knight. Natuurlijk wel in het Russisch …

Irkutsk       Lake Baikal

Het eten is hier prima, zo hebben wij de eerste avond genoten van een echte Russische Soep “Salyanka” en gisteren van de gevulde pannekoeken “Bliny”, Edvar met vlees “myasa” en ik met sinaasappel “apelsin”. Ook hebben we gisteren de Omul uitgeprobeerd, de vis uit het Baikal meer.

Vanavond stappen we wederom in de trein voor drie dagen op weg naar Moskou! Vergeet trouwens niet om nog even bij de Foto Galerij te kijken: zo’n 100 nieuwe foto’s van China, plus het eerste gedeelte van de Trans-Manchurian Railway!

Eén reactie op “Onze eerste indruk van Rusland”

  1. Jan en Ariena schreef:

    He lieve Edvar en Danielle,

    Nu gaat het toch wel weer snel, volgende week zaterdag weer op de nederlandse bodem. Dit zal raar denk ik toch wel even raar zijn.
    Jan en ik zijn in ieder geval blij dat jullie er weer zijn en dat we jullie in levende lijven mogen knuffelen. Ik denk meer met ons, hahaha.
    Geniet nog even van de mooie dagen en van elkaar. Voorzichtig zijn, ook de terug reis.

    Hier gaat alles goed. Ik ben druk aan het solliciteren. Heb morgen mijn 2e gesprek bij de Rederij in Groningen. Verder ben ik bezig met de introductiecursus makelaardij. Paardrijden gaat ook heel goed. Wordt steeds beter, echt leuk. Vertel ik alles over alles jullie terug zijn. Met jan gaat alles ook goed. De zaak loopt goed en verder heeft hij het druk met voetballen, badmintonen, vergaderingen.
    Dikke kus en knuffel van Jan en Ariena en Inoca (poes)

Moskou en Sint Petersburg, veel cultuur snuiven en koud!

Maandag 15 Oktober 2007 door Daniëlle

Het einde nadert en toch willen we nog even snel een update plaatsen op de website van onze laatste avonturen. De treinreis van Irkoetsk naar Moskou verliep snel en gezellig met onze medereiziger Sasha, een oude rus die geen Engels kon, maar met handen en voeten hebben we eten uitgewisseld en een poging gedaan om te communiceren.

Rossiya

In Moskou aangekomen bleek dat het hostel, dat we hadden uitgekozen, niet meer bestond. Gelukkig hielp een aardige Russische man ons aan een adres van een tweede hostel. Aangezien het al laat was hebben we overwogen om bij de Holiday Inn te overnachten, maar 350 euro per nacht was toch iets te veel van het goede. Uiteindelijk zijn we na een ritje met de metro bij het tweede hostel blijven hangen, waar een overnachting 81 euro per nacht kost, tja dat zijn prijzen daar schrikken wij van als budgetreizigers ;) .

De prijzen voor hostels/hotels in Moskou zijn belachelijk duur, want goedkoper dan 81 euro per nacht schijnt niet te krijgen te zijn. De hostels in Rusland zijn over het algemeen een beetje vaag, ergens midden in een woonwijk en niet al te makkelijk te vinden. De gezelligheid druipt er ook niet echt vanaf en het personeel is ook niet altijd even vriendelijk. Het lijkt wel of Russen of heel vriendelijk zijn of ronduit bot. Misschien dat het ook een soort angst/onkunde/onwil is om in het Engels of met handen en voeten te communiceren.

Rusland is ook nog niet echt op toerisme gericht. Zelfs bij bekende toeristische attracties is het af en toe zoeken om iets in het Engels te kunnen vinden, soms zie je een uitleg in het Russisch bestaande uit een enorme lap tekst en dan de vertaling in het Engels bestaande uit twee regels ;) . Naarmate je dichter bij de grenzen van de rest van Europa komt lijkt het iets beter te gaan en schijnen meer mensen Engels te kunnen. Sint Petersburg heeft duidelijk meer Engelssprekende Russen dan Moskou.

In Moskou hebben we heerlijk door de stad geslenterd en allerlei mooie gebouwen en kerkjes bewonderd, zowel Moskou en Sint Petersburg hebben een unieke uitstraling, wat zeker ook voor een stedentripje aan te raden is. Het is hier wel enorm koud, dus hebben we de handschoenen en sjaal maar voor de dag gehaald.

In Moskou hebben we het Kremlin bezocht, wat ons een beetje tegen viel. De St. Basils kerk is wel heel apart, net een soort Efteling paleis. Verder hebben we op het Rode Plein nog een bezoekje gebracht aan Lenin, zodat we alledrie de mummies, van in de geschiedenis belangrijke communistische leiders, tijdens onze wereldreis hebben gezien (Ho Chi Minh, Mao en Lenin).

Lenin

Verder hebben we aardig wat uurtjes op het internet gezeten op huizen en banenjacht. De eerste gesprekken staan voor ons allebei gepland en ik heb maar gelijk een nieuw pak gekocht in Moskou en misschien dat ik nog snel een kapper opzoek in Helsinki, zodat ik netjes voor de dag kan komen.

Bovendien hebben we nog een poging gedaan om Ferrari’s te spotten, maar helaas Bakken Met Water, Mercedessen (incl. Maybachs), SUV’s of Limo’s (in alle kleuren en soorten) zijn blijkbaar toch meer in. Gelukkig voor Edvar hebben we toch een Lamborghini Gallardo gezien, zijn gloednieuwe broertje uit Duitsland (de Audi R8) en hebben we twee Ferrari’s kunnen bewonderen bij de Ferrari dealer ;) .

Limo       St Petersburg

Na een nachtje in de trein zijn we veilig aangekomen in St. Petersburg, waar we door de stad hebben gestruind en de mozaieken van de kerk van Christ the Redeemer (The Church of the Saviour on Spilled Blood) hebben bewonderd. Morgen gaan we naar het Hermitage en woensdagochtend vroeg pakken we de trein naar Helsinki!

6 Reacties op “Moskou en Sint Petersburg, veel cultuur snuiven en koud!”

  1. Judith en Gerben schreef:

    He kanjers,

    Het einde is in zicht en zo te lezen zijn jullie ook al weer volop bezig met het leven in Nederland. Geniet nog even van de laatste dagen!

    Hier gaat alles goed. de kleine meid slaapt door, maakt geluidjes, kan lachen en begint voorzichtig te grijpen. Jammer genoeg heeft ze regelmatig uitslag van de voeding. We kijken het nog even aan en anders maar even langs de dokter. Ze heeft haar eerste nachtje logeren achter de rug. Hahaha met haar nijntje koffertje is ging madam op naar opa en oma.

    Voor mij komt het einde van mijn verlof in zicht. Aan de ene kant wel lekker maar aan de andere kant heb ik er niet zo’n zin in. Ach we zien wel. misschien een beetje laat maar ik ben voorzichtig ook weer begonnen met om me heen te kijken naar andere banen. Ik ben er gewoon nog niet uit wat ik moet doen.

    Gerben heeft het onwijs druk op zijn werk. Daarnaast klust hij aan de laatste dingen in huis. Jaja Dominique heeft nu eindelijk een deur in haar slaapkamer, ik slaap gelijk een stuk beter.

    Al met al we blijven lekker hobbelen..

    Als we elkaar niet meer spreken wensen jullie alvast een goede terugreis, wel thuis en veel succes met de geplande gesprekken (in de buurt van zwolle mag ik hopen hihi)

    liefs juger en een onwijs mooie glimlach van Dominique

  2. hans en erna schreef:

    Hallo Edvar en Daniëlle.

    Ja, jullie reis zit er bijna op. ……..heel hartelijk dank voor jullie reisverslagen en foto’s,…. we hebben er heel erg van genoten.
    Edvar….. alvast happy bitrhday to you……je hoort ons toch wel zingen hé…..
    en op deze leeftijd ben je echt wel “wereld-wijs”geworden dachten we zo.
    we wensen je samen met Daniëlle een heel gezond en spannend nieuw levensjaar toe.
    Geniet nog van jullie laatste reisdagen en dan…. een heel gezellige thuiskomst gewenst op 20 oktober…
    hartelijke groeten en houd jullie goed
    Hans en Erna

  3. Jan en Ariena schreef:

    Hoi Edvar en Danielle,

    Edvar ben je vandaag jarig. Van harte gefeliciteerd. Ik heb je nog niet op de kalender, maar volgend jaar zeker.

    Wat goed zeg, dat je al gesprekken hebt. Super. Geniet van jullie laatste dagen.
    Hier alles oke. Liefs Jan en Ariena

  4. Carbon McCoy schreef:

    Hello, Edvar…!

    While I have not commented in some time, I’ve been keeping tabs on your journey. It seems like you and Danielle are having a really great time, and really experiencing the world. I’m happy for you, and so glad that you continue to update this site so that the rest of us can experiencing these things vicariously through you. I look forward to more updates.

    Sincerely.

  5. Marieke schreef:

    He luitjes!

    Kan nog niet geloven dat we elkaar na een klein weekje weer zullen zien. Wat zullen jullie veel te vertellen hebben! Tot het zover is, heel heel heel veel plezier nog gewenst voor deze laatste dagen. De dikke knuffel laat ik nu achterwege want die mogen jullie volgende week persoonlijk in ontvangst komen nemen!

    Liefs Marieke (en natuurlijk ook van Bas)

  6. Marieke schreef:

    He Edvar,

    Volgens onze verjaardagskalender ben je vandaag jarig. Dus bij deze van harte gefeliciteerd!!!!! Maak er een spetterende dag van en tot gauw.

    Groetjes Bas en Marieke

    p.s. zie in de andere reacties trouwens de 15e als jouw verjaardag staan. Aangezien ik nu dus twijfel heb ik even een mailtje van Daan erbij gezocht en zij heeft toch echt de 17e als jouw verjaardag gemaild. Hoop dus dat de 17e klopt want anders kunnen Sandra en Michiel blijven rekenen voor hun huwelijkscadeau……..

Helaas was er geen plaats meer in de herberg……

Woensdag 17 Oktober 2007 door Daniëlle

Hallo allemaal, even een supersnelle update. We zitten op het station in Helsinki en alle goedkope hostels/hotels in Helsinki zijn volgeboekt vanwege de voetbal, de herfstvakantie en een aantal congressen. Dus change of plans, we hebben vanavond al de boot naar Rostock geboekt en komen dus een dagje eerder aan in Duitsland, maar Rostock schijnt ook wel leuk te zijn dus blijven we daar twee nachten. Dus onze aankomsttijd verandert niet tenzij we problemen krijgen met ons laatste treinkaartje ;) . Tot zaterdag!!!

P.S. Edvar is inderdaad 17 oktober jarig, dus vandaag hieperdepiep hoera!!!

12 Reacties op “Helaas was er geen plaats meer in de herberg……”

  1. Silvia Smal Faverey schreef:

    Hieper de piep Hoera!!

    Gefeliciteerd Edvar, geniet van de taart (dat is nog een hele uitdaging, Danielle!).
    Fijne dag,

    groeten,
    Silvia

  2. Hein schreef:

    En op het station tukken is zeker geen optie in het koude helsinki?
    Mooi verjaarskado! ;-)
    feli!

  3. Anja en Roel schreef:

    Edvar, van harte gefeliciteerd. Dat jullie er een aangename dag van mogen maken. Zal wel lukken met die (ijs) taart.

    Groet,
    Anja en Roel

  4. Yvo schreef:

    Edvar,

    Van harte gefeliciteerd met je nieuwe levensjaar , geniet ze!

    Groeten,

    Yvo

  5. aus en frank schreef:

    hoi hoi,

    Edvar, van harte gefeliciteerd!! Drink er een lekker biertje op!!
    Nog veel plezier tijdens de laatste daagjes van jullie fantastische wereldreis,

    Frank, Aus en Lynn

  6. wan man schreef:

    Hey Dertiger!

    Van harte gefeliciteerd!!!

    “Viel spass mit deim geburtstag in Rostock.” :-)

    gr. Wan

  7. Vincent schreef:

    Hoi Edvar,

    Van harte gefeliciteerd met je verjaardag. Veel plezier daar (niet zo heel ver hiervan daan meer)

    Groetjes,

    Vincent

  8. Julius schreef:

    Hooooray guys, happy birthday Edvar.I looked like you have made it.
    I like Helsinki especially their transportation system and all the tourist attraction like The rock church, and Sibelius statue etc,
    All is well with us here in the Pacific Northwest nothing else other than cold, rain and wind,
    Take care

    Julius

  9. claudy en marc schreef:

    Hoi Edvar,
    Iets te laat, maar alsnog van harte gefeliciteerd met je verjaardag. Geniet van jullie laatste daagjes op wereldreis.
    Groetjes Marc en Claudy

  10. Judith en Gerben schreef:

    He kanjers

    een dagje te laat maar van harte geleficiteerd Edvar!

    liefs juger en een onwijs mooie glimlach van dominique

  11. Jan en Ariena schreef:

    He Edvar,

    Van harte gefeliciteerd met je verjaardag. Ook 1 dag te laat, maar
    toch een dikke kus van mij en omhelsing van Jan.

    Geniet nog van de laatste dagen.
    Liefs Jan en Ariena

  12. Olivier schreef:

    Congrats Edvar for your wonderful worldwide trip.
    What a good and courageous idea that you realized here with your fiancee !!!
    And happy birthday (late !)

    My best regards

    Olivier, from France

Oost west, thuis best!

Zondag 28 Oktober 2007 door edvar

Ondertussen zijn we gezond en wel aangekomen op Nederlandse bodem, maar we willen jullie natuurlijk nog wel even vertellen hoe onze laatste dagen van de wereldreis waren en ook hoe de eerste dagen hier in Nederland zijn bevallen!

In Sint Petersburg hebben we nog een bezoekje gebracht aan het Hermitage, een van ’s werelds bekendste musea. Op een gegeven moment krijg je een overkill aan kunstwerken, maar toch was het een indrukwekkend museum met prachtige hallen en mooie kunstwerken, o.a. van Nederlandse schilders zoals Rembrandt en Van Gogh. Cultuurliefhebbers: zet Sint Petersburg maar op je lijstje!

Hermitage

Vanaf Sint Petersburg zijn we zonder problemen met de trein naar Helsinki in Finland gegaan, waar we (zoals je hebt kunnen lezen in ons vorige berichtje) na een paar uurtjes “high-speed sightseeing” direct de boot hebben gepakt richting Rostock, Duitsland. De boottocht was 24 uur lang, een beetje saai (de boot was bijna leeg) en de “seats” om te slapen zijn geen aanrader. Maar goed, 350 euro voor een cabine is behoorlijk aan de prijs voor budgetreizigers zoals wij ;)

In Rostock hebben we snel een prima hostel gevonden en de volgende dag hebben we lekker rondgelopen door het centrum van deze oude Hanze-stad en door het havenplaatsje Warnemunde. We hadden prachtig weer (check de Foto Galerij voor de laatste foto’s!), dus dat was erg leuk …

Rostock

Zaterdag 20 oktober zijn we, precies volgens planning, met de trein via Hannover naar Deventer gereden, waar een fantastisch ontvangstcomité op het perron stond te wachten: veel vrienden en familieleden waren naar Deventer gekomen om ons te begroeten met Nederlandse vlaggetjes, bossen bloemen en een mand vol met heerlijke Nederlandse lekkernijen. We vonden dit natuurlijk erg leuk, dus nogmaals BEDANKT!!! :) :lol: :cool:

De eerste week in Nederland stond voor ons voornamelijk in het teken van banen- en huizenjacht. Daniëlle heeft de eerste gesprekken gehad bij wat werving en selectiebureaus, dus nu is het even afwachten. De afspraken van mij (ja, deze keer typ ik het berichtje ;) ) werden helaas verplaatst, maar dat betekent dat ik volgende week lekker bezig kan, want ik heb ondertussen vijf afspraken staan!

Dankzij Jarno en Marion kunnen we tijdelijk in hun huis in Zwolle zitten (zij genieten nu van een vakantie in Australië) en dat is voor ons natuurlijk ideaal. Maar aangezien we hier niet eeuwig kunnen zitten, zijn we op zoek gegaan naar tijdelijke woonruimte en het is ons gelukt: per 1 november kunnen we in een nieuwbouw huurappartement in Spikvoorde, onderdeel van de wijk de Vijfhoek, in Deventer! Vanaf donderdag kunnen we dus beginnen met klussen! En om iedereen direct maar vast in te lichten, wordt dit per 1 november ons adres:

Edvar van Daalen & Daniëlle Horenberg
M.C. Escherweg 13
7425 RH Deventer
Telefoon: 06-49485176

M.C. Escherweg

Natuurlijk houden we jullie op de hoogte van alle nieuwtjes en zullen we ook proberen om de komende tijd eens bij allerlei bekenden op bezoek te gaan!

7 Reacties op “Oost west, thuis best!”

  1. Agata en Dion schreef:

    Welkom thuis en gefeliciteerd met jullie nieuwe woning !

    Mochten jullie hulp nodig hebben :…helaas we zitten even in Dubai…
    Maar 2e wk november weer thuis, dus de koffie staat klaar, bel maar als je tijd/zin hebt : 0613587609 (na 6 nov)

  2. Marieken schreef:

    Heeee lieve mensen! Gefeliciteerd met jullie nieuwe plekkie, en fijn dat het in Deventer is…Mochten jullie hulp nodig hebben, ik zit niet in Dubai, grinnn. Dus laat maar weten, dan kom ik graag helpen, mooie gelegenheid om weer ff bij te kletsen! Ook succes met de sollicitaties, wij zitten er nu ook midden in, al dan niet vrijwillig, helaas, maar dat mag de rest van de pret niet drukken!

    Kus van Marieken en ook veel liefs van Steven en Janne.

  3. Kim & Citra Haley schreef:

    Welcome back to civilisation you guys - so glad you are safe! And the big question - are you ready to do it again yet!!

    Love from Kim & Citra.

  4. Rik Jan schreef:

    Welkom thuis idd, ik nog in Kathmandu, vlieg 5 november weer terug naar la france, eind november zal ik nog een paar dagen in nederland vertoeven, misschien dat ik een aan kan wippen in Deventer, iig zal ik wel even een keer bellen! Hoe is de boterham met pindakaas? Ik smacht er ondertussen naar…

    Groetjes RJ

  5. wan man schreef:

    Hey Edvar en Danielle!

    Welkom in Nederland. Met het ingaan van de wintertijd hebben jullie nog een uurtje extra van het weekend kunnen genieten. :-)

    Knap, dat jullie al zo snel de draad weer oppakken. Of hebben jullie ook al een beetje stiekem uitgekeken om naar het werk te gaan? :-)

    Ik zit nog af en toe in Deventer. Dus als jullie hulp nodig hebben bij het klussen laat het even weten.

    Laten we nog een keer afspreken samen met Vincent en Arvid, dan trakteer ik op het bier!!!!! (feestje voor de dertigers onder ons)

    gr. Wan

  6. Erna schreef:

    hoi!
    Welkom thuis en succes met het wennen. Jeetje wat zijn jullie meteen snel op zoek naar werk enzo. Bij mij heeft dat minimaal 2 maanden geduurd en bij mijn reisgenootje zelfs 5 maanden. En meer vanwege de druk van vrienden en familie ga je dan toch maar een serieuzer zoeken naar werk, en ik wilde uiteindelijk ook wel weer werken.
    Wat een super reis hebben jullie gemaakt. Heb regelmatig meegelezen en was natuurlijk strontjaloers. Zou het liefste weer zo’n reis maken.

    Gefeliciteerd ook met jullie trouwplannen. Veel plezier met de voorbereiding.
    Groetjes Erna

  7. Rudi schreef:

    alweer thuis?!? wat gaat de tijd toch snel

    ik wilde jullie eventjes fijne dagen wensen

    groetjes vanuit Borneo
    rudi

       Einde ...